صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

شنبه ۳۰ جدی ۱۳۹۶

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

راز یک معمای ادبی پس از 400 سال فاش شد

راز یک معمای ادبی پس از 400 سال فاش شد

صاحب‌نظران آثار ویلیام شکسپیر نمایشنامه‌نویس مشهور معتقد هستند آخرین اثر او «توفان» در اصل موزیکال بوده است. نمایش «توفان» اولین بار نوامبر سال 1611 روی صحنه رفت. 400 سال از آن زمان می‌گذرد و بسیاری از جملات این نمایشنامه مثل آهنگ‌های روز در حافظه‌ها مانده‌اند.

یکی از صاحب‌نظران آثار شکسپیر که کارگردان تئاتر هم هست اخیرا دلیل این مسئله را کشف کرده: آخرین اثر شکسپیر قرار بوده موزیکال باشد. متن «توفان» مملو از جملات و عبارات آهنگین و شعرگونه است و پیش از این هم متخصصان معتقد بودند این نمایشنامه آهنگین‌ترین اثر شکسپیر است.

جاناتان هلمز، مدیرهنری گروه نمایشی جریکو امیدوار است ماه آینده با اجرای این اثر نشان دهد شکسپیر در خلق این نمایشنامه از رابرت جانسن آهنگساز کمک گرفته و تشویق‌هایی که نثار این اثر می‌شود باید برای هر دو هنرمند باشد. هلمز که دو سال وقت صرف تحقیق کرده و قصد دارد این نمایش را دوباره روی صحنه ببرد، ادعا کرد به مدارکی دست یافته که نشان می‌دهد جانسن و شکسپیر به یک میزان در خلق «توفان» سهم دارند.

هلمز گفت: «متخصصان سال‌هاست فکر می‌کنند چرا موسیقی نقشی چنین مرکزی در نمایش دارد. من هر وقت نمایشنامه را می‌خوانم حس می‌کنم جای چیزی خالی است. چیزی در متن نیست و پرداخت شخصیت‌ها ناقص است. حتی بسیاری می‌گویند این اثر تکمیل نشده است.» هلمز به ارجاعات موسیقایی هر صحنه اشاره می‌کند و آن را دلیلی بر موزیکال بودن نمایشنامه می‌خواند.

نظریه هلمز از سوی استنلی ولز، یکی از بزرگ‌ترین متخصصان آثار شکسپیر تائید شده است. ولز گفت: «هنوز مدارک را ندیده‌ام، اما این نظریه ممکن است. من خیلی راحت می‌توانم قبول کنم که این اثر قرار بوده موزیکال سرگرم‌کننده باشد.»

ولز که ویراستار تمامی آثار شکسپیر برای چاپ در انتشارات دانشگاه آکسفورد است، افزود: «موزیکال بودن اثر با شمای کلی آن منطبق است و شکی نیست جانسن حداقل دو تا از ترانه‌های نمایش را نوشته است. حتی احتمال اینکه تعداد ترانه‌ها بیشتر بوده هم زیاد است.»

نظریه هلمز براساس راهنمای اجرای «توفان» است که از قرن‌ها پیش برجای مانده و حتی ممکن است این راهنما را خود شکسپیر نوشته باشد. او معتقد است در این اثر شیوه استفاده از موسیقی شبیه شیوه استفاده از موسیقی در فیلم‌های معاصر است و این یک نوآوری بوده است.

هلمز که آثار متعددی روی صحنه برده است و یکی از کارگردان‌های مشهور در زمینه اجرای آثار شکسپیر است در خاتمه گفت: «امروز استفاده از موسیقی در نمایش امری طبیعی است، اما 400 سال پیش حرکتی انقلابی بود. استفاده از موسیقی روایت و حتی تعداد جملات را تحت تاثیر قرار می‌داده. امروز به نظر می‌رسد یکی از شخصیت‌های نمایش «توفان» که همان موسیقی باشد غایب است.» (گاردین)