صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

یکشنبه ۱ دلو ۱۳۹۶

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

بازیگر پیشکسوت هندی درگذشت

بازیگر پیشکسوت هندی درگذشت

دِو آناند بازیگر معروف و کاریزماتیک بالیوود که بیش از نیم قرن در سینما فعال بود در 88 سالگی در لندن درگذشت. خانواده دو آناند دلیل مرگ این بازیگر را حمله قلبی عنوان کردند. او که در فیلم‌های معروفی مثل «دزد جواهر» و «راهنما» و بسیاری فیلم‌های پرفروش دیگر بازی کرده بود، علاوه بر بازیگری کارگردان و تهیه‌کننده هم بود و تا آخرین لحظه نیز در سینما فعال بود. او روی فیلمنامه جدیدش کار می‌کرد که درگذشت.

شکار کاپور، برادرزاده آناند که خودش کارگردان فیلم‌های «الیزابت» و «چهار پر» است، پس از فوت این بازیگر گفت: «او در حال کار کردن بود. بعد دست از کار کشید و لبخندی زد. و آن موقع رفت. چیزهای بسیاری برای یادگرفتن در این رفتن هست.» آناند یکشنبه شب در هوتلی در لندن درگذشت، در حالی که خانواده‌اش در کنارش بودند و تحت مراقبت پزشکی بود.

مانموهان سینگ، در پیامی درگذشت این بازیگر را تسلیت گفت: «دو آناند هنرمندی بزرگ بود که چندین نسل از عشاق سینما را در پنج دهه سرگرم کرد. او نمونه شور و شوق برای بازیگری و فیلمسازی بود. من به همراه میلیون‌ها نفر دیگر سوگوار درگذشت او هستم.»

دو آناند 26 سپتامبر 1923 به دنیا آمد. پدرش در پنجاب وکیل بود. او در دو رشته ادبیات انگلیسی و حقوق تحصیل کرد و در اوایل 20 سالگی به بمبئی پایتخت سینمایی هند مهاجرت کرد و وارد حرفه بازیگری شد. شهرت این بازیگر در چهره و صدای دلنشین‌اش بود و خیلی زود به یک سوپراستار بدل شد. او به همراه برادرانش چتان و ویجی که تهیه‌کننده و کارگردان بودند شهرت بسیاری در سینمای هند داشتند.

آناند سال 1946 در اولین سینمایی خود بازی کرد و سال 1949 اولین فیلم خود در مقام تهیه‌کننده را تولید کرد. او اولین بار در سال 1971 کارگردانی سینما را تجربه کرد. فیلم او «Hare Rama Hare Krishna» نام داشت و به یک فیلم کالت بدل شد.

این بازیگر برنده چندین و چند جایزه بود. او سال 1993 و 1996 به ترتیب از جوایز فیلم‌فر و اسکرین ویدئوکان جایزه یک عمر فعالیت حرفه‌ای را گرفت.

او کتاب خاطرات خود را سال 2007 با نام «عشق به زندگی» منتشر کرد. آمیتاب باچان، بازیگر معروف بالیوودی در صفحه توئیتر خود نوشت: «مرگ او خلائی در سینمای ما ایجاد می‌کند که احتمالاً هرگز پر نمی‌شود.» (انترتینمنت ویکلی)