صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

دوشنبه ۲ دلو ۱۳۹۶

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

طعم شیرین انجیرهای سرخ مزار در پاریس

طعم شیرین انجیرهای سرخ مزار در پاریس

مجموعه داستان کوتاه انجیرهای سرخ مزار نوشته محمدحسین محمدی داستان نویس صاحب نام کشور به زبان فرانسه ترجمه و در پاریس منتشر شد.

انجیرهای سرخ مزار دومین مجموعه داستان کوتاه محمدحسین محمدی است که در سال 1383 در ایران توسط نشر چشمه منتشر شده و مورد استقبال مخاطبان ایرانی قرار گرفت. این مجموعه، شامل ۱۴ داستان کوتاه است که محور تمامی آنها جنگ‌ های داخلی افغانستان و انسان‏ های متاثر از جنگ است. شماری از داستان های این مجموعه، در مسابقات داستان نویسی ایران نیز صاحب جوایزی شده است.

از جمله داستان های این مجموعه داستان مردگان (مرده هایی که شاهد کشف جنازه خودشان هستند) برنده جایزه اول چهارمین کنگره شعر و قصه جوان ایران و برنده جایزه اول و تندیس نخستین جایزه ادبی اصفهان و جایزه سوم ادبی بهرام صادقی شده است.

عبدل بیتل آمده بود اینجا بمیرد نیز برنده جایزه اول پنجمین جشنواره سراسری دانشجویان ایران شد. بچه ها بیدار نشوند، الله الله (روایت پسرکی که با پا های شل در امام زاده گدایی می کند) فاتیا (روایت دیگر گونه‏ های از حواشی جنگ) و ما را هم می کشند نیز از دیگر داستان های مطرح مجموعه انجیرهای سرخ مزار است. کنچنی (روایت تلخ از حواشی جنگ، فقر و نداری که منجر به انحراف زنی می شود) وانجیرهای سرخ مزار (قصه‏ دخترکی که در روز بمباران مزار شریف می‏خواهد انجیری را برای مادر کلانش ببرد) از بهترین داستان های محمد حسین محمدی در مجموعه انجیرهای سرخ مزار به شمار می رود. محمد حسین محمدی در این کتاب، قصه‌ آدم‌های جنگ زده‌ای را از دریچه جدیدی روایت کرده است.

تحلیل گران مسایل ادبی، داستان های محمدی را روایت جدیدی از زخم خوردن ها و زخم زدن ها، حیرانی و سرگشتگی که در برخی موارد نمی‏دانند برای چه چیزی به تفنگ پناه آورده خوانده اند. انجیرهای سرخ مزار، همزمان با انتشار خود در ایران چندین جایزه ادبی را برای محمدی به ارمغان آورده است.

این کتاب در افغانستان نیز موفق به دریافت جایزه صلح شده است.

محمدحسین محمدی متولد سال ۱۳۵۴ در شهر مزارشریف بوده و در حال حاضر ساکن کابل است. از دیگر آثار داستانی او می توان به پروانه‏ ها و چادر های سفید ، تو هیچ گپ نزن ، از یاد رفتن و ناشاد اشاره کرد.(بخدی)