۹ امتیاز از سه بازی؛ این هدف پپ گواردیولا از بازی با لستر، پیش از شروع این مسابقه بود. شکل بازی سیتی و اشتهای این تیم در فاز حمله نشان می‌داد که ایستادن کنار اورتون در صدر جدول چه اهمیتی برای پپ دارد. اما آنچه در عمل رخ داد، غافلگیرکننده بود. نتیجه ۲-۵ برای لستر،‌ آن هم در خانه سیتیزن‌ها. نکات ویژه بازی را مرور می‌کنیم.
دو از بیست و چهار و حالا سه از سه
لسترسیتی در فصل گذشته نتایج درخشانی گرفته بود و تا دو هفته مانده به پایان لیگ در رده سوم جدول قرار داشت اما دو شکست متوالی مقابل تاتنهام و منچستریونایتد در دو بازی پایانی فصل باعث شد لستر در رده پنجم لیگ را تمام کند و به لیگ قهرمانان نرسد.
مهمترین عامل در از دست رفتن جایگاه لستر در میان چهار تیم اول جدول، نتایج ضعیف مقابل چهار تیم برتر لیگ بود؛ لستر هر دو بازی رفت و برگشت را به منچسترسیتی و منچستریونایتد و لیورپول باخته بود و فقط دو تساوی مقابل چلسی به دست آورده ‌بود؛ درواقع دو امتیاز از ۲۴ امتیاز ممکن.
احتمالا همین آمار بسیار ضعیف برندن راجرز که سبک فوتبال‌اش شبیه گواردیولاست را متقاعد کرده که در فصل جاری، با انعطاف بیشتری نقشه بازی‌های بزرگ را طراحی کند. انعطاف به این مفهوم که لستر برای کسب امتیاز مقابل سیتی یا لیورپول اگر لازم بود، کمی از فلسفه فوتبال راجرز فاصله بگیرد؛ چیزی که در جریان بازی یکشنبه شب برجسته بود، نه فقط در زمینه مالکیت توپ، بلکه در انتخاب سبک بازی دفاع - ضدحمله پیش از شروع مسابقه.
راجرز که فصل گذشته از ۲۴ امتیاز ممکن مقابل چهار تیم بالانشین جدول ۲ امتیاز گرفته بود، حالا تا همین جای کار ۳ امتیاز از یک بازی مقابل یکی از مدعیان اصلی قهرمانی گرفته است. من‌سیتی در ۱۵ دقیقه ابتدایی بازی در اجرای برنامه‌های خود موفق بود و نزدیک به ۸۰ درصد مالکیت توپ و گل ریاض محرز در دقیقه ۴ در دل این فشار ۱۵ دقیقه ای به دست آمد، اما هرچه از زمان بازی گذشت، مشخص شد که نبودن آگوئرو و ژسوس، دو مهاجم کلاسیک آبی‌ها، چه مشکلات فنی ویژه‌ای برای گواردیولا ایجاد کرده است.
پپ در غیاب دو مهاجم خود، استرلینگ را در مرکز خط حمله قرار داد. استرلینگ می‌تواند یک مهاجم مکمل باشد، اما اینکه تنها مهاجم مرکزی تیم باشد، چیزی است که خودش هم تجربه چندانی در آن ندارد. استرلینگ که مهاجم سمت راست یا چپ گواردیولا در آرایش ۳-۳-۴ است، به صورت ذاتی علاقه به شروع حرکت از کانال‌های کناری دارد، در حالی که در پستی که مقابل لستر بازی می‌کرد، نباید زیاد از کانال‌های مرکزی فاصله بگیرد.
درعمل اما استرلینگ بیشتر به سبک بازی همیشگی خودش گرایش داشت.
در تصویر لمس توپ استرلینگ در مناطق مختلف زمین مقابل لستر را می‌بینید.
مشخص است که استرلینگ از یک سو به توپ‌گیری در سمت چپ(همان منطقه مورد علاقه‌اش برای شروع حرکت با توپ) گرایش داشته و از سوی دیگر به عقب کشیدن و توپ‌گیری پشت محوطه جریمه. فقط ۶ بار لمس توپ در محوطه جریمه، چیزی نبود که به سیتی در روند بازی کمک چندانی کند.