مسئول بانک خون وزارت صحت عامه مي‌گويد که شهروندان کابل در روز عاشورا حدود 540 هزار سي‌سي خون اهدا کرده‌اند.
داکتر عنايت الله هاشمي، مسئول بانک خون وزارت صحت عامه به روزنامه« افغانستان‌ما» گفت که وزارت صحت‌عامه در روز عاشورا تيم‌هاي سيار صحي را  براي اخذ خون از شهروندان کشور در ولايت‌هاي مختلف موظف کرده بود.
به گفته او، بعد از کابل، در ولايت‌هاي هرات و مزار شريف شهروندان بيشتر از ساير ولايت‌ها خون اهدا کرده‌اند، اما در ولايت‌هاي ديگر نيز تعداد قابل توجهي از مردم در روز عاشورا خون اهدا کرده‌اند، اما او مقدار دقيق خون جمع‌آوري شده در روز عاشورا در سراسر کشور را مشخص نمي‌کند.
مسئول بانک خون وزارت صحت عامه تنها مقدار خون جمع‌آوري در شهر کابل را مشخص مي‌کند و مي‌گويد که در روز عاشورا 12 تيم سيار در شهر کابل براي اخذ خون موظف شده بود و آنها مقدار 540 هزار سي‌سي خون را جمع‌آوري کرده‌اند.
همچنين، شهروندان کشور در شفاخانه‌هاي جمهوريت، رابعه بلخي، ملالي، مسجد فاطمه الزهرا، شهر اميد سبز و مرکز بانک خون، حضور يافتند و خون اهدا کرند.
اهداي خون از سوي شهروندان به بانک خون، با استقبال زياد مواجه شده است و اکثر افرادي که خون اهدا کرده بودند، از جريان اهداي خون عکس  گرفته و در شبکه هاي اجتماعي فيسبوک و تويتر پست کرده‌اند. آنان دليل اشتراک عکس‌هاي اهداي خون را، تبليغ فرهنگ اهداي خون ميدانند.
برخي از مقام هاي حکومتي و رهبران سياسي نيز در روز عاشورا خون اهدا کردند. محمد کريم خليلي از جمله مقامات بلند رتبه دولتي بود که در روز عاشورا خون اهدا کرد.
در اين ميان، برخي عزاداران افراطي، در روزهاي محرم تيغ زني کردند و خون شان را به جاي اهداي آن به بانک خون، به زمين ريختند. تعداد زيادي کاربران فيسبوک نيز به مراسم تيغ زني واکنش نشان دادند و آن را خرافي خواندند.
مراجع تقليد قمه زني را ناجايز و حرام دانستند، اما با آن هم برخي ها در روز هفتم و دهم محرم قمه زدند. اهداکنندگان خون مي گويد که به جاي قمه زني و ريختن خون به زمين، خون خود را به بانک خون اهدا کنيم.
آناليز خون شهروندان جريان دارد
مسوول بانک خون مي گويد که آنان فقط توانسته اند خون هاي اهدا شده را جمع آوري کنند و بررسي اين خون ها، اندکي وقت گير است. به گفته او، ممکن است اين خون ها آلوده به ويروس هاي «ايچ.آي.وي» يا ويروس هاي زردي سياه و سفيد و ديگر ويروس هاي ساري باشد.
عنايت الله هاشمي گفت که در طول دو-سه هفته ديگر اين خون هاي اهدايي، آزمايش و مورد بررسي طبي قرار مي گيرند. پس از آن معلوم خواهد شد که چه مقدار خون ويروسي و چه مقدار آن از ويروس هاي ساري پاک خواهد بود. همچنين هنوز گروپ هاي خون نيز مشخص نيست.
مسوول بانک خون افزود: «بدون شک ما خون هايي را که از تمام محل ها جمع آوري کرديم، جدا معاينه مي کنيم. در صورتي که خون اهدا شده صددرصد عاري از انتان يا مکروب هاي که احتمال انتقال آن از طريق خون است، آن را ثبت و به نيازمندان توزيع مي کنيم.»
اين که شيوع بيماري هاي ساري در ميان افغان ها به چه ميزاني است، آقاي هاشمي مي گويد که نسبت به کشورهاي ديگر مبتلايان به بيماري هاي ساري از جمله ايدرز، زردي سياه و سفيد کم است. اما با آن هم نسبت به سال هاي گذشته، ايدرز يکي از بيماري هاي ساري از طريق خون، در ميان افغان ها افزايش يافته است.
امکان شيوع زردي سياه در قمه زني
با اين حال، داکتران بيماري هاي ساري مي گويند که امکان شيوع زردي سياه به افرادي که قمه زني مي کنند، زياد است. در کنار زردي سياه، امکان سرايت ويروس هاي ساري نيز از يک فرد به فرد ديگر در جريان قمه زني ساده مي شود.
داکتر فريد عمري داکتر موظف در بيمارستان انتاني کابل مي گويد که اکثر افرادي که قمه زني مي کنند، به سادگي به زردي سياه مبتلا مي شوند. زردي سياه يکي از بيماري هاي ساري است. اگر اين بيماري به موقع اش درمان نشود، فرد بيمار را به کام مرگ مي برد.
به گفته آقاي عمري، تنها مبتلا شدن به بيماري زردي سياه مساله نيست، بل «مساله جدي» اين است که اين بيماري از سوي مردم افغانستان جدي گرفته نمي شود و آن را به شکل سنتي تداوي مي کنند. تداوي سنتي اين بيماري در نزد عامه مردم، زرده‌بُري است که نتيجه اي در پي ندارد و گفته داکتران، تداوي زردي سياه تنها با تشخيص و دواي تجويز شدده از سوي داکتر امکان دارد و «هيچ زردي» اي با دم کردن دعا در پياز و ماهي تداوي نمي شود.
او مي افزايد: «عزاداراني که قمه مي زنند، در حال قمه زني، با يک دستمال نمناک خون شان پاک مي شود و اين باعث مي شود که ويروس هاي ساري از يک فرد به فرد ديگر به سادگي انتقال کند. در ضمن تکه يا دستمالي در يک سطل آب تر يا شسته مي شود، نيز بهداشتي نيست، به همين خاطر افراد به هپيتات بي و يا سي و يا هم ديگر مرض هاي ساري گرفتار مي شوند.»
هيپاتيت B يا زردي سياه يک نوع ويروس «DNA » است که با تخريب حجرات جگر، باعث مرگ افراد مي‌شود و يک مرض ساري است. اين بيماري در افغانستان رو به افزايش است.
سردار داهي