پل سوخته به مکانی تبدیل شده است که معتادان موادمخدر در آن حضور گسترده دارند. تداوی معتادان و بازگشت آنان پس از تداوی در زیر پل به سرنوشت تکراری تبدیل شده است. وزارت مبارزه با مواد مخدر با وزارت‌های همکار چندین بار است که معتادان زیر پل سوخته را جمع آوری می‌کنند، اما از تعداد معتادان کم نمی‌شود.
روز سه شنبه، دوم عقرب، وزارت مبارزه با مواد مخدر با همکاری وزارت‌های صحت عامه و کار و امور اجتماعی حدود دوصد تن از معتادان زیر پل سوخته را برای تداوی جمع‌آوری کرد و همزمان با آن، این وزارت می‌گوید که حدود 200 تن دیگر پس از تداوی به خانه‌هایشان برگشتند.
این معتادان به کمپ فینکس، مرکز ملی ترک اعتیاد احیای امید انتقال داده شدند؛ اما شمار معتادان در زیر پل سوخته به اندازه‌ای است که با تداوی 200تن معتاد کم نمی‌شود. در زیر این پل به سادگی موادمخدر به فروش می‌رسد و صدها جوان، پیر و کودک نیز در آن موادمخدر مصرف می‌کنند.
این بار نخست نیست که مسوولان مبارزه با مواد مخدر معتادان را جمع‌آوری می‌کنند. پیش از این نیز چندین بار معتادان جمع‌آوری شدندند و برای تداوی به کمپ‌های تداوی انتقال یافتند.
سخنگوی وزارت مبارزه با موادمخدر به «روزنامه افغانستان‌ما» گفت که آنان در امر مبارزه با مواد مخدر و ترک اعتیاد «جدی» اند و این روند را با وزارت‌های همکار عملی‌ خواهد کرد. محمدحنیف دانشیار گفت: « دوصدتن از معتادان تداوی شدند و به فامیل‌های شان تسلیم داده شد و دو صد تن دیگر از زیر پل برای تداوی جمع‌آوری شد.»
به‌گفته او، افرادی که تداوی شده‌اند، به مراقبت‌های جدی نیازدارند تا دوباره به موادمخدر برگشت نکنند. تداوی هر معتاد حدود 90 روز را در بر می‌گیرد، اما به گفته سخنگوی وزارت مبارزه با موادمخدر «تعداد قابل ملاحظه‌ای» پس از تداوی دوباره به موادمخدر روی می‌آورند.
آقای دانشیار افزود: «مراقبت‌های پس از تداوی بسیار جدی است که ارتباط می‌گیرد با خانواده‌های مریضان، ارتباط می‌گیرد با جامعه، فرهنگ و اقتصاد خانواده، ارتباط می‌گیرد به هم‌قطاران و دوستان مریض که در گذشته معتاد بوده‌اند و دسترسی آسان به مواد، عامل‌هایی است که تعداد قابل ملاحظه‌ای از تداوی‌شدگان دوباره برگشت می‌کنند.»
پل سوخته؛ چهارسوی اعتیاد
کم کم، پل سوخته به چهارسوی اعتیاد تبدیل شده است. مواد فروشان به سادگی در روی سرک مواد در دست دارند و آن را به فروش می‌رسانند. در زیر این پل، مواد فروشان اصلی حضور دارند. نام‌بردن از موادفروشان اصلی در زیر پل سوخته برای معتادان گران تمام می‌شود. ترس باعث می شود که آنها نام مواد فروشان را نگویند.
محمدرحیم پانزده سال را با اعتیاد سپری کرده است. او از مرکز ولایت میدان وردک است و در حال حاضر در سر و زیر پل سوخته موادمخدر، شیشه و وسیله دودکردن شیشه می‌فروشد. او که به سادگی در روی سرک و اطراف پل سوخته مواد می‌فروشد، می‌گوید که در زیر پل سوخته موادفروشان اصلی حضور دارند.
از رحیم نام‌های موادفروشان را پرسیدم، گفت که نمی‌تواند چیزی در این مورد بگوید. اما می‌گوید که افرادی که از وزارت‌خانه ها در پل سوخته حضور دارند، از مواد فروشان حق می‌گیرند و خودشان هم شریک اند. او از زنان معتادی نام می‌برد که شب‌ها با موترهای مدل بالا برای خرید مواد می‌آیند. از زنان و خانواده‌هایی قصه می‌کند که در زیر پل حضور دارند.
وزارت مبارزه با موادمخدر می‌گوید که زنان و کودکان با همکاری وزارت‌های همکار از زیر پل جمع‌آوری شده است و به جای امنی انتقال یافته‌اند. این در حالی است که هنوز هم می‌شود حضور کودکان و زنان معتاد را در زیر پل شاهد بود.
طبق آمار رسمی، بیش از 3.5 میلیون معتاد در کشور است و هر روز به تعداد آنان افزوده می‌شود. مسوولان، علت آن را بیکاری، فقر و دسترسی آسان به موادمخدر می‌دانند.
معتادان: تداوی نتیجه بخش نیست
در میان معتادان، کمتر معتادی پیدا می‌شود که چند بار تداوی نشده باشد، اما باز هم به اعتیاد روی آورده‌ . معتادان می‌گویند که از بیکاری و فقر و طرد شدن از سوی جامعه و خانواده، جز زیر پل سوخته جایی ندارند. آنان می‌گویند که تداوی‌شان نتیجه بخش نبوده است.
از یکی از معتادان پرسیدم که چرا برای ترک حاضر نشد، می‌گوید که «تمامش نمایشی» است و تداوی «هیچ دردخور» نیست. او می‌گوید که بیش از 8 بار تداوی شده، در کمپ‌های دولتی و خصوصی رفته، اما باز دیگر به اعتیاد روی آورده است.
حضور گسترده معتادان در پل سوخته، فروش مواد مخدر، بیکاری، محفل‌های خصوصی شبانه، مهیا بودن زمینه معتادن شدن، ضعیف بودن فرهنگ اجتماعی و طرد شدن جوانان ازخانواده و ... عوامل گرایش به اعتیاد اند.
اما یکی از علت‌های دیگر در افزایش معتادان کمک کرده است، حضور افرادی است که از سر پل سوخته معتادان را روزانه نگاه می‌کنند.  آنان آهسته آهسته با خو گرفتن به بوی موادمخدر به سوی اعتیاد کشیده می‌شوند.  علی در سر پل سوخته که سایل کهنه می‌فروشد، می‌گوید: «تعداد زیادی از معتادان افرادی بوده اند که اول معتادان را نگاه می‌کردند، اما پسان خودشان هم معتاد شدند.»
سردار داهی