وزارت تحصیلات عالی تصمیم گرفته است که نصاب تحصیلی دانشگاه‌های کشور را بازنگری کند تا وضعیت دانشجویان در بازار کار بهبود یابد.
نجیب الله خواجه عمری، وزیر تحصیلات عالی، روز دوشنبه 16 میزان در نشستی که به منظور بازنگری نصاب تحصیلی در کابل برگزار شده بود، گفت که نصاب‌های تحصیلی در دانشگاه‌های کشور موفق نبوده است و جوابگوی نیازمندهای جامعه نیست.
آقای خواجه عمری افزود که اکنون در تلاش هستیم که این نصاب را بازنگری کنیم تا نیازمندهای جامعه مرفوع شود.
اما شمار زیادی از دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه‌های کشور بر این باورند که وزارت تحصیلات عالی قادر به تغییر نصاب تحصیلی نخواهد بود.
محمد اسماعیل وحدت فارغ التحصیل از دانشگاه کابل به روزنامه "افغانستان‌ما" گفت، تا زمانی که نظام تحصیلی از بنیاد درست نشود، با بازنگری نصاب تحصیلی تغییری در شیوه آموزش به وجود نمی‌آید.
آقای وحدت افزود، اکنون اکثر استادان دانشگاه بدون اینکه شایستگی کافی را داشته باشند، بر اساس اهرم‌ فشار سیاسی وارد دانشگاه شده‌اند و قادر به آموزش به صورت معیاری نیستند.
او تصریح کرد، وزارت تحصیلات عالی اگر می‌خواهد نصاب تحصیلی کارآمدی داشته باشد و یا اینکه جوابگوی نیازمندهای جامعه و بازار کار باشد، باید استادانی متخصص با تحصیلات عالی را استخدام کند.
این فارغ التحصیل دانشگاه کابل علاوه کرد، استادانی که اکنون با سطح تحصیلی پایین در دانشگاه وجود دارند، هرگز اجازه نمی‌دهند که استادی با ظرفیت بالا وارد دانشکده یا دانشگاه شود. او گفت که ده‌ها استاد با مدرک دکترا را می‌شناسم که استادانی با سویه لیسانس از آنان امتحان گرفته و آنان را ناکام کشیده‌اند.
اکثر استادان دانشگاه‌های کشور دارای مدرک تحصیلی لیسانس است و طی یک و نیم دهه‌ی گذشته حکومت در این راستا فعالیت چشمگیری نکرده است.
عبدالتواب بالاکرزی، معین علمی وزارت تحصیلات عالی که در نشست بازنگری نصاب تحصیلی حضور داشت نیز اذعان کرد که کیفیت تحصیل در نهادهای تحصیلی کشور پایین است و جوابگوی نیازمندی‌های کنونی نیست. اکنون 38 نهاد دولتی و 131 نهادی خصوصی مشغول آموزش در کشور هستند.
آقای بالاکرزی افزود که در مرحله اول تصمیم داریم نصاب تحصیلی را بازنگری کنیم و در مرحله بعد، در قسمت ارتقای ظرفیت استادان دانشگاه‌های کشور کار کنیم. او علاوه کرد که وزارت تحصیلات عالی در راستای ارتقای ظرفیت استادان دانشگاه‌ها، نزدیک به یک هزار تن از آنان را در نهادهای مختلف تحصیلی در کشورهای گوناگون، شامل برنامه‌های ماستری و دکترا کرده است. اما دانشجویان دانشگاه‌های کشور از استادان دارای مدارک تحصیلی ماستر نیز انتقاد می‌کنند و می‌گویند که آنان نیز قادر به تدریس درست نیستند.
نوید احمد احمدی، فارغ التحصیل دانشگاه کابل به روزنامه‌ افغانستان‌ما گفت که اکثر استادانی که برای ارتقای ظرفیت به خارج از کشور فرستاده می‌شوند با دانش کافی برنمی‌گردند.
او افزود، اکثر استادان دانشگاه‌های کشور بر اساس شایستگی استاد دانشگاه نشده‌اند. کسانی استاد شده‌اند که علاوه بر اینکه حامی قوی داشته، قدرت حفظ کردن خوبی داشته و پرسش‌های امتحان را مخانیکی پاسخ داده نه اینکه قدرت استدلال و یا اینکه کتابخوان بوده‌اند.
آقای احمدی در ادامه علاوه کرد، اکنون این افراد به بورسیه‌های تحصیلی فرستاده می‌شوند و در کشورهای پیشرفته به دلیل اینکه پایه تحصیلی ضعیفی دارند، قادر هضم درس‌ها نیستند و اینکه از نظر زبانی دچار مشکل هستند و تلاش می‌کنند که زبان خود را تقویت کنند. او افزود، حال از این استاد، با چنین معیارهایی چه توقعی می‌توان داشت؟ آیا دانشجوی که زیر دست چنین استادانی باشد، می‌تواند وارد بازار کار شود؟
اکثر دانشجویانی که از دانشگاه‌های کشور فارغ التحصیل‌ می‌شوند، به دلیل ظرفیت پایین، وارد بازار کار نمی‌شوند و مجبور هستند یک سال یا بیشتر از آن را به صورت کارآموز کار کنند.
هر چند دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه‌های کشور امیدی به بازنگری نصاب تحصیلی قبل از تبدیلی استادان را ندارد، اما باید منتظر ماند و دید که آیا این بازنگری تغییر در نظام تحصیلات عالی کشور می‌آورد؟