توافق صلح زمانی معنا خواهد داشت که زنان نیز مشمول این مذاکرات گردند. زمانی که در سپتامبر 2018 زلمی خلیلزاد به عنوان نماینده ویژه ایالات متحده برای توافق صلح افغانستان گماشته شد دورنمایی برای پایان طولانی ترین جنگ آمریکا قابل فرض بود. اما در اواخر دسامبر و با اعلام ناگهانی خروج 7.000 نیروی ایالات متحده توسط دونالد ترامپ، فشارها بر خلیلزاد برای دستیابی به توافق صلح با طالبان تا فصل بهار به شدت افزایش یافت.
بسیاری این نگرانی را دارند که دونالد ترامپ بدون توجه به پیامدها بخصوص برای زنان به دنبال خروج از افغانستان است. در حالی که طالبان در 60 درصد از مناطق تحت کنترلشان گفته اند که دخترها میتواند با در نظر داشت تفکیک جنسیتی به مکتب بروند جمعیت دخترانی که به مکتب میروند در حال کاهش است.
پیشرفت زنان افغان برای ترقی افغانستان ضروری است. اما با این وجود زنان در رسانه های بین المللی همانند جامعه افغانستان حضور چندانی ندارند.
به شکل خصوصی بسیاری از دیپلمات ها بیان کرده اند که حقوق زنان در گفتگوهای صلح با طالبان اولویت بالایی ندارد: خوب است اما ضروری نیست، در مدت حکومت طالبان در دهه 1990 برخورد طالبان با زنان بسیار وحشتناک بوده است.  رهبری طالبان میداند که آنها به شکل قویی وجهه ای بسیار بد دارند. جامعه بین المللی در دهه 1990 دولت طالبان را به دلیل رفتار آنها با زنان مورد محرومیت قرار داد. به منظور پذیرفته شدن به عنوان حرکتی سیاسی و مشروع و نیز شریکی در توافقات تقسیم قدرت رهبری طالبان معتقد هستند که باید تغییر رفتار خود را به نمایش بگذارند.
تغییر در آنها حتی به مقداری کم ایجاد شده است. اکنون در مناطق تحت کنترل خود طالبان اعلام کرده اند که تا زمانی که تفکیک جنسیتی اعمال شود زنان میتواند به مکتب بروند. این تغییر کوچک نسبت به نسل گذشته ای است که در آن طالبان مانع حضور دختران در مکتب میشدند و از اشتغال زنان در محیط بیرون جلوگیری میکردند.
در حالی که از زمان سقوط حکومت طالبان در سال 2001 زنان پیشرفت های زیادی داشته اند با این وجود دستاوردهای آنها در خطر قرار دارد و کارههای زیادی برای انجام باقی مانده است.
در مطالعه ای که به تازگی میان 15.000 افغان صورت گرفت زنان اعلام کردند که بزرگترین مشکل آنها نبود آموزش و بی سوادی است. سرمایه گذاری در بخش آموزش و فرصت های کسب درآمد برای زنان حیاتی است. همچنین تلاش برای بهبود دسترسی زنان به مراقبت های بهداشتی باید افزایش یابد.
احتمال مرگ و میر 1 نفر از 10 نفر میان زنان افغان در هنگام تولد فرزند وجود دارد. فرمانده های طالبان از سازمان های خود گردان و دولت تقاضا کرده اند تا در مناطق تحت کنترل آنها قابله های بیشتری را موظف کنند. تعداد دختران مکتبی در حال کاهش است و حفاظت قانونی از زنان کاهش یافته است. زنان در زندگی روزمره به شکل در حال افزایشی در معرض خشونت و آزار قرار دارند. رسیدگی به این مسایل نه تنها برای زنان افغان بلکه برای فرزندان، خانواده ها و کشور ضروری است.
بهترین راه حل برای تضمین منافع زنان در مذاکرات صلح فرصت دهی برای حضور زنان در این گفتگوها است. علی رغم اینکه بسیاری از متخصصین سیاست خارجی این پیشنهاد را بیهوده و غیرضروری میدانند شمولیت زنان در گفتگوها نه تنها به اساس اصول است بلکه موثر واقع خواهد شد. پروسه ی صلح با حضور زنان شانس موفقیت بیشتری دارد و هرگونه توافق در نتیجه این مذاکرات ادامه دارتر خواهد بود.  برخی این بحث را مطرح میکنند که طالبان هیچ گاه حاضر به مذاکره با زنان افغان نخواهند شد. اما آنان این کار را انجام داده اند. گروهی از زنان افغان، مقامات رده بالای دولتی و فعالان در سال 2015 در اسلو با نمایندگان طالبان دیدار کردند. طالبان به وضوح برای بیان دغدغه ها در مورد پالیسی ها خود این ملاقات را درخواست کردند.
شکریه بارکزی سفیر افغانستان در نروژ که در این جلسه حضور داشت و مکتبی پنهانی را برای دختران افغان در زمان طالبان اداره میکرد بیان کرد که آنها تردیدی برای پاسخگویی طالبان درباره رفتارهای آنان با زنان ندارند.
بارکزی گفت برای مردم باورنکردنی است که ما تا چه اندازه در مقابل طالبان سرسخت هستیم. آنها صبورانه به ما گوش دادند و به گفته های ما احترام گذاشتند و مشخص بود که آنها دیگر طالبان دهه 1990 نیستند.
از آن ملاقات و چهار سال قبل کارهای کمی برای تسهیل گفتگو میان طالبان و زنان افغان صورت گرفته است. دولت های غربی به شکل عموم اهمیت حقوق زنان را اعلام میکنند اما به طرز غیرقابل باوری کارهای کمی را در راستای این گفته ها انجام داده اند. صرف نظر از افغانستان، ترامپ دغدغه کمی برای حقوق زنان در ایالات متحده را دارد.
جامعه بین الملل باید به این مساله وارد شود. در چارچوب ماموریت کنونی ناتو، 39 کشور نیروهای خود را به افغانستان فرستاده اند و کمک های اساسی خود را فراهم کرده اند. تعهد آنها برای پشتیبانی از توافق صلح ضروری خواهد بود.  آنها باید از این اهرم برای حضور زنان در مذاکرات صلح استفاده کنند و شمولیت مسایل زنان و اعمال حقوق آنها را در هر نوع نوافقی تضمین کنند. اگر این موضوع ممکن نباشد این کشورها باید مذاکرات را در موازات آغاز کرده و به شکل ویژه بر حقوق زنان تمرکز کنند و آن را به مذاکرات جامع تر اطلاع دهند.