شماری از اعضای لویه جرگه مشورتی صلح می‌گویند که تحریم شماری از احزاب واقعی نبود و شمار زیادی از هم حزبی‌هایشان در لویه جرگه مشورتی
صلح حضور داشتند. شاهپور فرهمند، خبرنگار و عضو لویه جرگه مشورتی صلح به روزنامه افغانستان‌ما گفت: "کسانی که جرگه را تحریم کرده بودند افرادی از حزب‌شان در جرگه حضور فعال داشتند." یک روز پیش از برگزاری لویه جرگه مشورتی صلح، عبدالله عبدالله، حامدکرزی، عبدالرشید دوستم، محمد یونس قانونی، محمد محقق، عبدالکریم خلیلی، عطامحمد نور، حنیف اتمر، احمدولی مسعود، فوزیه کوفی و جمعی دیگر از رهبران سیاسی لویه جرگه مشورتی صلح را تحریم کردند.
آقای فرهمند بر این باور است که این تحریم‌ها واقعی نبود چون افرادی از آدرس حزب آنان در جرگه شرکت داشتند و تحریم کنندگان با این اقدام درصدد سودجویی و منفعت شخصی بودند.
اما تحریم کنندگان می‌گفتند که "این جرگه در تناقض با تلاش‌ها برای صلح است و در آستانه انتخابات هر نوع اقدام از نظر آنها کمپاین انتخاباتی" محسوب می‌شود.
خانمی جوانی که از ولایت هرات در این جرگه شرکت کرده بود، به روزنامه افغانستان‌ما گفت که در این جرگه، هیچ کلامی به جزء صلح گفته نشد و هدفی غیر از آن نیز نخواهد داشت.
این خانم جوان افزود که رهبران سیاسی کشور نیز باید به این اقدام شهروندان که از راه‌های دور و با مشکلات فراوان به کابل آمده بودند، احترام می‌گذاشتند و در جرگه شرکت می‌کردند در صورتی که اقدامی کمپاینی در جرگه می‌دیدند، آن وقت حق اعتراض و تحریم داشتند.
رحیم جامی، فعال مدنی و عضو لویه جرگه مشورتی صلح نیز گفت که در روزهای برگزاری جرگه هیچ مبحثی به غیر از صلح نبود و قرار بر مطرح شدن آن نیز نبود.
آقای جامی با انتقاد از رهبران احزاب، افزود که لویه جرگه مشورتی/عنعنوی بر اساس قانون، از صلاحیت‌های رئیس جمهور است و رئیس جمهوری می‌تواند در هر مورد که نیاز بداند، لویه جرگه مشورتی دایر کند و از شهروندان مشورت بگیرد. او گفت: "خوب دوستان و بزرگان [رهبران احزاب] در این لویه جرگه سهم می گرفتند."
این عضو جرگه تشریح کرد، بر اساس حکم قانون اساسی دو نوع لویه جرگه داریم: یک، لویه جرگه قانون اساسی؛ دو، لویه جرگه مشورتی/عنعنوی. او افزود، در لویه جرگه قانون اساسی اگر اعضا آن را تحریم کند، مشروعیت آن زیر سوال می‌رود اما در لویه جرگه مشورتی صلح، این گونه نیست.
آقای جامی در ادامه گفت که این جرگه سیستم شبه انتخاباتی و انتخاباتی داشت و افراد از این طریق به جرگه امد که این نیز به جرگه مشروعیت می ‎بخشد.
اما عطا محمد نور، که لویه جرگه مشورتی صلح را تحریم کرده بود، نوشته که از شرکت‌کنندگان جرگه به این دلیل که نگذاشتند حکومت خواسته‌ها ‌و اهدافش را بر آنها قبولانده و مسیر جرگه را منحرف کند؛ تشکر می‌کند.
آقای نور افزوده که حکومت با برگزاری این "جرگه فرمایشی" در فضای بسته امنیتی، دور از چشم مطبوعات و سرکوب چندین شرکت‌کننده که می‌خواستند اعتراض کنند ولی اخراج شدند، تلاش داشت تا از طریق این جرگه دوره حکومت‌داری‌اش‌ را تمدید کند، تایید نمایندگان را در مورد فیصله فرمایشی ستره محکمه بگیرد و در نهایت تلاش کند تا روند صلح را در انحصار خودش بگیرد که خوشبختانه چنین نشد.
هر چند شماری از تحریم کنندگان بر این باورند که حکومت موفقانه نتوانست لویه جرگه مشورتی صلح را برگزار کند، اما اعضای لویه جرگه آن را مفید توصیف کردند.
حکومت بیش از 3 هزار دوصد تن را از نقاط مختلف کشور و مهاجران افغان در ایران و پاکستان در کابل گرد هم آورد تا در روند  و چگونگی گفتگوهای صلح از آنان مشوره بگیرد.
این افراد از نهم تا سیزده ثور در 51 کمیته در مورد نحوه گفتگوهای صلح مشورت‌هایی به حکومت دادند که آتش‌بس با طالبان، آزادی زندانیان طالبان به منظور اعتماد سازی و ایجاد یک دفتر برای طالبان در کابل از نقاط برجسته این مشوره‌ها بود. دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل (یوناما) از برگزاری جرگه صلح و درخواست‌ آتش‌بس توسط نمایندگان استقبال کرده و گفته که آتش‌بس می‌تواند شرایطی را برای ایجاد صلح و حفظ جان افغان‌ها ایجاد کند.
این نهاد سازمان ملل افزوده که یوناما آمادگی دارد تا تمام طرف‌های درگیر را برای پایان جنگ در افغانستان یاری رساند. اما گروه طالبان با نشر اعلامیه‌ای آتش‌بس با حکومت را رد کرده و گفته است که جنگ در ماه رمضان ثواب بیشتری دارد.