گروه‌های تروریستی و شورشی در کنار اینکه هدف‌شان از حمله‌های انتحاری و انفجاری خسارت وارد کردن به اموال حکومت است، بخشی دیگر آن در اختیار گرفتن فضای رسانه‌ای و تسلط بر افکار عمومی است.7
کاربران شبکه‌های اجتماعی همواره با وقوع حملات انتحاری و انفجاری بدون در نظر داشت شرایط، اقدام به نشر میزان خسارات و گستردگی حمله‌ها می‌کنند که به نظر کارشناسان ‌رسانه‌ای به نوعی رسانه شدن برای گروه‌های دهشت‌افگن است.
محمد یوسف رحمانی، ماستر ارتباطات و رسانه، می‌گوید که به شکل عمومی خبرنگاری شهروندی در کل جهان مرسوم است اما شهروندان آن کشورها علاوه بر اینکه باسواد هستند، سواد رسانه‌ای خوبی نیز دارند.
آقای رحمانی افزود اما در کشوری که بیش از 60 درصد شهروندان آن بی‌سواد هستند و سواد رسانه‌ای اکثریت آنان ندارند، ممکن است ناخودآگاه به نفع تروریستان و شورشیان تبلیغ کنند.
او به این باور است که "شهروند خبرنگار" باید با مفاهیم و عملیات روانی در رسانه‌ها آشنا باشد تا آزادی بیانی که دموکراسی به او اعطا کرده، باعث تبلیغ برای افراطیان و تروریستان نشود.
حوالی ساعت 9 صبح روز دوشنبه 10 سرطان، شورشیان وابسته به گروه طالبان با یک موتر مملو از مواد انفجاری بر ریاست لوژیستیک وزارت دفاع حمله کرد.
با وقوع این انفجار، کاربران شبکه‌های اجتماعی با انتقاد از نیروهای امنیتی و دولت، اقدام به نشر این حمله تروریستی کردند. یک کاربر شبکه فیسبوک با نشر عکسی، نوشته است که در حمله بر ریاست لوژیستیک وزارت دفاع ده‌ها واسطه نقلیه تخریب و شماری دیگر کشته و زخمی شده‌اند.
آقای رحمانی می‌گوید که نشر این گونه مطالب در حالی که هنوز درگیری پایان نیافته، می‌تواند تبلیغ بسیار بزرگی برای گروه طالبان باشد.
او گفت که طالبان اکنون با نمایندگان ایالات متحده در قطر در حال گفتگو هستند و این خبر هر چند گسترده‌تر منتشر شود، به نفع طالبان است. آنان می‌توانند در مذاکرات از نقطه قدرت گپ بزنند.
مجیب خلوتگر، رئیس اجرایی دفتر نی، حمایت کننده رسانه‌های آزاد افغانستان، نیز می‌‌گوید که شیوه بازتاب حقایق باید به گونه‌ای باشد که طالبان از آن سود نبرد.
آقای خلوتگر گفت که از نظر قانونی، نشر چنین مطالبی مشکلی ندارد و حق تمامی شهروندان است که بدانند چه جنایتی جریان دارد اما باید شهروندان رویدادها را به گونه‌ای بازتاب دهند که جنایت را نشان دهد.
رئیس اجرایی دفتر نی همچنین گفت که نشر وقایع نباید اخلاق عامه و امنیت روانی و سلامت جامعه را برهم بزند و نباید یک امتیاز برای تروریستان و طالبان شود.
آقای خلوتگر تاکید کرد که شهروندان خبرنگار، باید ترفندهای و شگردهای خبرنگاری را رعایت کنند تا گروه‌های شورشی از آن نفعی نبرد.
اما این شگردها و ترفندهای پیچیده رسانه‌ای را شهروندانی که فقط خواندن و نوشتن بلد هستند، نمی‌دانند و بدون نظر داشت این موارد، اقدام به نشر خبرهای گروه‌های شورشی می‌کنند که مورد انتقاد شماری از خبرنگاران نیز قرار گرفته است.
بسم‌الله نادری خبرنگار، با انتقاد از نشر چنین مطالبی می‌گوید که شمار زیادی از فیس‌بوک چلونکی‌های کابل، هر کدام برای تروریستان یک رسانه شدند و شدید به سود آنان گزارش می‌دهند و جنایت کاران اما نشسته‌اند، بدون هیچ هزینه‌ای پوشش گسترده خبری این جنایت‌شان را از طریق تلویزیون‌ها، شبکه های اجتماعی و .. را تماشا می‌کنند.
طارق قاسمی یک کاربر شبکه فیسبوک با انتقاد از نشر خبرهای تروریستی نوشته است: دردناکتر از یک انفجار تروریستی، خبررسانی‌های چرند این حملات است، همه می‌خواهند گوی سبقت را در های‌وهوی کردن از یک دیگر بگیرند.
آماری دقیقی از اینکه چه تعداد از کاربران شبکه‌های اجتماعی، رویداد تروریستی روز دوشنبه را پوشش دادند، وجود ندارد، اما اکثر دوستان فیسبوکی من که حدود یک‌ونیم هزار تن هستند- با نشر عکس‌های متفاوت و عملیات‌هایی که نیروهای امنیتی علیه تروریستان انجام می‌دادند، در فیسبوک منتشر می‌کردند.
رحمت رسولی، فارغ‌ رشته روانشناسی می‌گوید که نشر سرسام‌آور مطالب جنگی و تروریستی، تاثیر فراوانی بر روان شهروندان می‌گذرد.
آقای رسولی گفت که شاید کاربران در آن لحظه از کنار این موضوعات به سادگی بگذرند اما در مرور زمان شخص را به سمت ناامیدی و یاس سوق می‌دهد.
گفتنی است که برخی از رسانه‌ها نیز موضوعات تروریستی را بدون در نظرداشت عواقب روانی آن و بدون سانسور به خورد جامعه می‌دهند که در مواردی به نفع شورشیان نیز بوده است.
پیش از این، شماری از رسانه‌ها، عملیات‌های که نیروهای امنیتی علیه تروریستان انجام می‌دادند، به صورت زنده منتشر می‌کردند که ممکن است برای تروریستان معلومات درجه اول محسوب شود. این اقدام رسانه‌ها مورد انتقاد مسئولان حکومتی قرار گرفت.
کارشناسان نظامی و مسئولان حکومتی بر این باور هستند که نشر این گونه زنده رویدادهای تروریستی، به تروریستانی که پشت صحنه جنگ هستند، معلومات نظامی می‌رساند و آنان از طریق‌های دیگر به جنگجویانش می‌رسانند.
دولت به دنبال این نظر کارشناسان نظامی، نشر زنده رسانه‌ها را ممنوع کرد اما این اقدام با مخالفت رسانه‌ها و نهادهای رسانه‌ای مواجه شد.