هفتمین دور گفتگوهای صلح بین نمایندگان ایالات متحده امریکا و طالبان در حالی در قطر جریان دارد که شش دور گذشته این گفتگوها، تاکنون نتیجه‌ای ملموسی نداشته است.
شماری از کارشناسان بر این باورند که سیاست تضرع و زاری در مقابل طالبان پاسخ نمی‌دهد و باید این گروه تحت فشار نظامی قرار بگیرند.
مرتضی معراج، کارشناس رسانه‌ای و سیاسی با اشاره به حملات نظامی طالبان، می‌گوید که تلاش‌های رهبران حکومت طی یک و نیمه دهه گذشته نتیجه‌ای نداده، بلکه طالبان را بیش از پیش گستاخ‌تر و امیدوارتر کرده است.
آقای معراج گفت که سیاست تضرع و زاری در سال‌های اخیر که با امتیازدهی‌ و رهایی زندانیان طالبان همراه بوده، این پیام را به متحدان بین‌المللی افغانستان ـ‌به‌ویژه آمریکا‌ـ رسانده است که برای شکست دادن گروه طالبان، اراده‌ای محکم در رهبری حکومت افغانستان وجود ندارد. این باعث کاهش انگیزۀ متحدان افغانستان شده و آنها را ناامید کرده است.
او همچنین ادامه داد که آمریکا و هم‌پیمانانش نزدیک به دو دهه است که راه نظامی را در پیش گرفته است. ولی اقدامات نظامی‌اش بارها از سوی حامد کرزی و گاهی از سوی شماری از حلقه‌های سیاسی در داخل مجلس نمایند‌گان و بیرون از آن مورد انتقاد قرار می‌گرفت. متأسفانه بعد از کرزی نیز وضعیت چندان تغییر نکرده است.
آقای معراج بر این باور است که برای رسیدن به صلح از راه گفتگو، طرف‌های درگیر باید از تمامیت‌خواهی دست بردارند و در باره موارد منازعه‌‌برانگیز باید حتاالامکان انعطاف‌پذیر باشند.
او گفت که گروه طالبان اما از آغاز تاکنون طرف مقابل ـیعنی دولت افغانستان-‌ را نه تنها به رسمیت نشناخته، بل‌که برای از میان برداشتن آن از هیچ اقدامی مسلحانه و ویران‌گر دریغ نکرده است. در چنین وضعیتی، راه رسیدن به یک توافق و پایان منازعه از راه سیاسی کاملاً بسته است.
پیش از این در شش دور گفتگوهای نمایندگان ایالات متحده و طالبان بر سر تضمین مبارزه با "تروریسم"، خروج نیروهای خارجی از کشور، مذاکرات بین‌الافغانی که منجر به ثبات سیاسی شود و آتش‌‎بس دایمی و همه‌جانبه، بحث و تبادل نظر کرده بودند.
بر اساس گفته‌های زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان، قرار است در این دور هم روی موضوعات پیشین گفتگو شود.
اما طالبان همواره یکجانبه بر خروج نیروهای خارجی تاکید کرده است و گفته تا زمانی که نیروهای خارجی در کشور باشد، دست از جنگ برنمی‌دارند.
عبدالامین مقدم، آگاه مسایل نظامی نیز بر این باور است که باید با گروه طالبان از موضع قدرت گفتگو کرد و به آنان اجازه مانور داده نشود.
آقای مقدم می‌گوید که سفر نمایندگان طالبان به روسیه و گفتگوهای مستقیم و دنباله‌دار با آنان در قطر به نوعی به طالبان مشروعیت داد و این امر باعث شده است که نمایندگان طالبان با تمامیت خواهی مواضع خود را مطرح کنند.
گروه طالبان در شش دور گفتگو با نمایندگان طالبان و دو دور ملاقات با شخصیت‌های سیاسی و جهادی کشور در مسکو، حاضر به گفتگو با دولت نشده است. آنان بر این باورند که حکومت وحدت ملی یک حکومت دست نشانده است.
اما حکومت از سوی دیگر می‌گوید که هر گونه گفتگو و برآیند آن بدون توافق حکومت ضمانت اجرایی نخواهد داشت.
وزارت خارجه روز دوشنبه (10 سرطان) اعلام کرد که کشور آلمان ضمانت کرده است که گفتگوهای مستقیم میان طالبان و حکومت را برگزار کند و شاید این گفتگوها یک یا دو هفته دیگر در آلمان برگزار شود.
از سوی دیگر، عبدالرشید دوستم، معاون نخست ریاست جمهوری در آستانۀ برگزاری گفتگوهای "بین‌الافغانی" می‌گوید، طالبانی‌ که چندین بار در شمال کشور شکست‌ خورد، "بزرگ نمایی" می‌شود.
آقای دوستم که در شمال کشور به سر می‌برد، در نشستی با حضور عبدالله عبدالله رئیس اجراییه حکومت گفته است که صلح با گدایی آمدنی نیست و باید طالبان با شکست مواجه شود.
بعد از برگزاری لویه جرگه مشورتی صلح، هنگامی که گروه طالبان به قطعنامه جرگه پاسخ مثبت نداد، جبهه‌گیری‌های نیروهای امنیتی نیز تغییر کرده است.
اسدالله خالد، سرپرست وزارت دفاع در جمع نظامیان در شمال کشور گفته بود که نیروهای دفاعی و امنیتی کشور از حالت دفاعی بیرون شده و به حالت تهاجمی سوق داده شده‌اند.
گفتنی است که طی سه ماه گذشته، بعد از برگزاری لویه جرگه مشورتی صلح، نیروهای امنیتی و دفاعی کشور توانستند سه ولسوالی را که بیش از یکسال در اختیار طالبان بود، از اختیار آنان خارج کنند.
کارشناسان نظامی بر این باورند که اگر نیروهای طالبان در جبهه‌های جنگ تحت فشار قرار بگیرند، نمایندگان آنان در گفتگوهای صلح با توقع کمتری ظاهر خواهند شد.