ریاست جمهوری از گفتگوهای بین‌الافغانی در مورد صلح که در شهر دوحه کشور قطر برگزار شده بود، استقبال کرد و می‌گوید که گفتگوهای صلح در جهت مثبت در حرکت
است.
صدیق صدیقی سخنگوی ریاست جمهوری، روز سه‌شنبه 18 سرطان در یک نشست خبری در کابل گفت که گفتگوها و صحبت‌ها در جهت مثبت در حرکت است، این پیشرفت‌ها در نتیجه تلاش‌ها و طرح‌های مشترک دولت و جامعه جهانی به دست آمده است.
آقای صدیقی افزود، تشکر می کنیم از شرکت کنندگان این نشست که نظریات سازنده‌شان را در راستای تحقق صلح پایدار، پایان جنگ و خشونت، عدالت اجتماعی و سیاسی، تحقق حقوق شهروندان و وحدت ملی، استقلال و تمامیت ارضی، قاطعانه با طالبان مطرح کردند.
سخنگوی ریاست جمهوری علاوه کرد که جرگه مشورتی صلح به حکومت افغانستان صلاحیت لازم را در چارچوب نقشه راه صلح تفویض کرده است که حکومت متعهد به عملی کردن آن است.
آقای صدیقی اما گفت که ما به مثابه دولت جمهوری اسلامی افغانستان، ملاحظات خویش را در مورد سوء تعبیر از نظام جمهوری اسلامی افغانستان و عدم حمایت و حراست از آزادی بیان و رسانه‌ها بیان می‌کنیم.
نشست دو روزه بین‌الافغانی دوحه، نیمه‌های شب سه شنبه با صدور یک قطعنامه هشت ماده‌ای پایان یافت.  در ماده هفتم این قطعنامه، نکاتی در مورد صلح آمده و گفته شده که نقشه راه صلح بر این اساس استوار باشد. توافق روی نظام اسلام و اینکه تأسیسات دفاعی در ملکیت افغان‌ها باشد، از جمله این نکات است.
سخنگوی رئیس جمهور بدون اشاره به این ماده، افزود، بر مبنای ماده اول قانون اساسی کشور؛ افغانستان، دولت جمهوری اسلامی، مستقل، واحد و غیر قابل تجزیه است و همچنین بر بنیاد ماده دوم قانون اساسی؛ دین دولت جمهوری اسلامی افغانستان، دین مقدس اسلام است.
او گفت که بر اساس صراحت ماده سوم قانونی اساسی؛ در افغانستان هیچ قانونی نمی‌تواند مخالف معتقدات و احکام دین مقدس اسلام باشد پس نظام افغانستان در درازای تاریخ، اسلامی بوده و بر اساس قانون اساسی افغانستان، اسلامی است و اسلامی خواهد بود.
آقای صدیقی به ماده بیست‌وچهار و سی ‎وچهارم قانون اساسی نیز اشاره کرد و گفت که آزادی حق طبیعی و اساسی شهروندان است و از تعرض مصون است. بنابراین صیانت و حراست از آزادی‌های شهروندی و آزادی بیان از مکلفیت‌های دولت جمهوری اسلامی افغانستان بوده و است.
او ادامه داد که بر اساس ماده چهارم قانون اساسی، حاکمیت ملی در افغانستان به مردم تعلق دارد و حاکمیت مشروع در نتیجه انتخابات و اراده شهروندان شکل می‌گیرد و به هیچ کسی دیگری ارتباط ندارد.
این نشست مورد استقبال شماری از کارشناسان داخلی و خارجی نیز قرار گرفت. شماری از این کارشناسان در همایشی تحت نام "همایش ملی صلح" در کابل، از گفتگوهای دو روزه دوحه استقبال کردند.
ادریس زمان، معین سیاسی وزارت امور خارجه با اشاره به قطعنامه نشست، گفت که "این قطعنامه بعضی نکات مثبت دارد که ما از آن استقبال می‏کنیم. ما به این نظر هستیم که این نشست یک زمینه خوب برای آغاز گفتگوی مستقیم بین طالبان و حکومت است."
آقای زمان افزود که در عین حال بعضی اقدامات دیگر هم در این اواخر در افغانستان و منطقه صورت گرفته که امیدواریم برای گفتگوهای صلح ممد واقع شود.
او افزود، احیای تماس بین دولت‏های افغانستان و پاکستان، سفر رئیس جمهور به پاکستان از جمله اقداماتی است که ما امیدواریم این تلاش‏ها منجر به کاهش خشونت و آغاز گفتگوی مستقیم بین حکومت و طالبان شود.
در این همایش محمد احسان ضیاء رئیس دفتر انستیتیوت صلح ایالات متحده امریکا در افغانستان، نیز به رسانه‌ها گفت که نشست قطر یک گام مثبت برای ایجاد تفاهم، اعتمادی سازی و رسیدن به صلح است و برگزاری چنین نشست‌های، فاصله‌های ایجاد شده ۴۰ ساله را رفع می‌کند.
آقای ضیاء افزود: "راه طولانی و پر پیچ و خمی را در پیش رو داریم و نباید در مسیر راه خسته شویم، باید یک اجماع ملی در این خصوص به وجود بیاید و بیشتر از پیش در این راستا تلاش شود تا مردم شاهد صلح پایدار در کشور باشند."
اظهارات علیه نظام توسط افرادی از هیأت کابل
نادر نادری رئیس کمیسیون اصلاحات اداری و خدمات ملکی که جزء هیأت 60 نفری بود که از کابل به قطر رفته بود، می‌گوید که در نشست دوحه، برخی از اعضای هیأت، علیه نظام  و جمهوریت اظهاراتی کردند.
آقای نادری با پایان نشست، به خبرنگاران گفت که همه اشتراک کنندگان، در فضایی باز مواضع‌شان را ارائه کردند، روی برخی موضوعات همه موافق بودند؛ اما شماری موارد اختلافی نیز وجود داشت.
او اما بدون نام بردن از فرد یا شخص خاصی، افزود که در نشست قطر، برخی افراد شامل هیأت کابل که از بنیانگذاران نظام کنونی‌اند، بر ضد طرفین اظهاراتى می‌کردند.
آقای نادری گفت که افراد متذکره، در نشست دوحه از نظام دفاع نکردند، درصدد زیر پا کردن قانون اساسی و تضعیف حکومت افغانستان بودند.
او علاوه کرد، مسئله اصلی این است که جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان دو جناح‌اند، باید با هم وارد مذاکره شوند و ابتدا روی آتش بس توافق کنند. اما طالبان، با آتش بس مخالف هستند.