افغانستان‌ما: حیدری وجودی، شاعر و عارف برجسته و نامدار کشور به عمر 81 سالگی امروز (چهارشنبه، 21 جوزا) در کابل درگذشت. او چندی قبل به ویروس کرونا مبتلا شده بود .
غلام حیدر متخلص به حیدری وجودی، در سال ۱۳۱۸ خورشیدی در ولسوالی رخه در ولایت پنجشیر زاده شد. در آن سال‌ها در پنجشیر و ولایات اطراف آن درس در مکاتب دولتی تنها تا صنف ششم تدریس می‌شد و شاگردانی که مایل به ادامه درس بودند می‌بایست به کابل بروند .
اما حیدری وجودی که یارای ادامه درس را در خود نمی‌دید، برای مدتی نزدیک به چهار سال عزلت و خاموشی اختیار کرد و در این عزلت و خاموشی، شروع کردن به غزل سرایی و تا آخر عمر غزل سرود .
اوپس از پایان دوره سربازی که شش سال را در برگرفت، در سال ۱۳۴۳ وارد کار اداری برای دولت شد. کمتر از شش ماه به عنوان محرر در انجمن شعرای افغانستان کار کرد، آن انجمن که چهارده عضو، هفت پشتو زبان و هفت فارسی زبان داشت در مدت کوتاهی به دلیل اختلاف نظرهای عمیق اعضا، فروپاشید. حیدری وجودی در همان سال به عنوان مسئول بخش مجلات و روزنامه‌ها در کتابخانه عامه کابل به کار گماشته شد، شغلی که تا پایان عمر آن را رها نکرد .
بر اساس قوانین کشور، ماموران حکومت در ۶۵ سالگی تقاعد می کننند. وقتی آقای حیدری وجودی تقاعد کرد، نامه‌ای به حامدکرزی رئیس جمهور پیشین نوشت و در آن نامه از انس و الفت پنجاه ساله با در و دیوار محل کار خود حکایت کرد و نوشت که حتی حاضر است بدون دریافت معاش و امتیازی به کار در کتابخانه ادامه بدهد. آقای کرزی این پیشنهاد را پذیرفت و با صدور حکمی، پرداخت حقوق مقرر و ابقا در کار را برای او دایمی ساخت .
حیدری وجودی از سال ۱۳۶۸ برای مدت شانزده سال، در مجالسی که هر هفته دو بار در کابل برگزار می‌شد سراسر مثنوی معنوی مولانا جلال‌الدین محمد بلخی رومی را شرح کرد. نسخه صوتی مجالس شرح مثنوی حالا در اختیار نزدیکان وی است .
این شاعر عارف که در هشتاد و یک سالگی در کابل درگذشت، هدف خودش از شاعری را تلاش برای "رهایی جوانان از دام خودبیگانگی" می‌دانست و می‌گفت: "هر یکی از ما مسلمانان رسالت وجدانی داریم که با وسایل ممکنه در حد توان خویش در راه تنویر اذهان مردم، به خصوص جوانان روزگار و نسل‌های آینده و نجات ایشان از خطر از خود بیگانگی اهتمام بورزیم و نگذاریم که نسل‌های آینده ما اسیر دام‌های فریبای دشمنان اسلام شوند ."
این آثار تاکنون از او به چاپ رسیده است :
عشق و جوانی (۱۳۴۹ )
راهنمای منظوم پنجشیر (۱۳۵۱ )
نقش امید (۱۳۵۵ )
با لحظه‌های سبز بهار (۱۳۶۴ چاپ دوم، ۱۳۸۸ )
سالی در مدار نور (۱۳۶۶ چاپ دوم ۱۳۷۹ )
سایه معرفت (۱۳۷۵چاپ ششم ۱۳۹۱ )
صور سبز صدا (بدون ذکر سال چاپ )
میقات تغزل (۱۳۷۸ )
غربت مهتاب (۱۳۸۲ چاپ دوم ۱۳۸۷ )
لحظه‌هایی در آب و آتش (۱۳۸۳ )
آوای کبود (۱۳۸۳ )
ارغنون عشق (۱۳۷۷ چاپ دوم ۱۳۸۷ )
شکوه قامت مقاومت (۱۳۸۳ چاپ دوم ۱۳۸۴ )
رباعیات و دوبیتی‌ها (۱۳۷۹ چاپ دوم ۱۳۸۷ )
دیوان حیدری وجودی (۱۳۹۴ )