بعد از امضای توافقنامه‌ی صلح ایالات متحده امریکا با گروه طالبان؛ سفرهای اعضای این گروه به کشورهای منطقه نیز افزایش یافت.
هیات گروه طالبان تاکنون چندین بار به کشورهای روسیه، پاکستان، ترکمنستان، ایران و در اخرین مورد به چین سفر کرده است. این سفرها با اما و اگرهای فراوان بوده است.
شماری از کارشناسان و شهروندان بر این باورند که سفرهایی که هیات طالبان تدارکات می‌ببیند برای قباحت‌زدایی از چهره این گروه است.
عبدالطیف پدرام، رهبر حزب کنگره ملی و نماینده پیشین مردم بدخشان در مجلس، می‌گوید که «طالبان می‌خواهد با سفر به کشورهای مختلف به عنوان یک جنبش سیاسی شناخته شود و از فهرست جریان‌های تروریستی بیرون کشیده شود و سطح مناسبات را بهبود بخشد و به کشورها اطمینان دهد که در صورتی ما دولت تشکیل دهیم، برای شما مشکلی ایجاد نخواهد شد.»
آقای پدرام افزود: «این طبیعی است و هر جنبشی چنین کاری را می‌کند به خصوص جنبش طالبان که متهم به نقض حقوق بشر، زنان و تروریسم است از فرصتی که امریکایی‌ها برای آنان فراهم کرده استفاده می‌کند.»
گروه طالبان در زمان حکومت بر افغانستان و بعد از سال 2001 میلادی، متهم به نقض حقوق بشر، زنان و تروریسم است و شماری زیاد از رهبران این گروه در فهرست سیاه سازمان ملل متحد است.
مجتبی احمدی، فارغ التحصیل رشته روابط بین‌الملل نیز بر این باور است که امتیاز قایل شدن به گروه طالبان، نوعی «قباحت‌زدایی» است که توسط شماری از کشورها انجام می‌شود.
آقای احمدی گفت که کشورهای منطقه به دلیل بازی‌هایی که در منطقه جریان دارد، گروه طالبان را به عنوان بخشی از افغانستان پذیرفته و با این روش می‌خواهند، چهره بهتری از آنان ارایه کنند.
او اضافه کرد، کشورهایی که درصدد ارتباط با گروه طالبان است، به دنبال منافع ملی و سیاسی خودشان هستند و از این طریق آن را برآورده خواهند کرد.
آقای پدرام نیز گفت که کشور چین به دلیل همسایگی که با افغانستان دارد، جنبشی می‌تواند بر پروژه‌های چینی در افغانستان و مناسبات چینی‌ها در کشور اثر گذار باشد.
او افزود، چین که برنامه بزرگ «یک کمربند و یک راه» را در نظر دارد و شروع‌اش از افغانستان است و کشور را طی کند، در صورتی گروه‌های مسلح با این پروژه مخالفت کنند، امکان ندارد چنین پروژه‌های به ثمر برسد.
رهبر حزب کنگره ملی اضافه کرد که چین به دلیل اینکه چنین پروژه‌های بزرگی را در سر دارد، نمی‌خواهد که پروژه‌های اقتصادیش صدمه ببیند. از سوی دیگر هراس از جنبش‌های اسلامی و ایغورهای چین دارد تا جریان‌های نظامی افغانستان باعث کمک به آن جریان‌ها شود.
سود دیدارها
کارشناسان و شهروندان بر این باور هستند که منافع کشورهای همسایه به نوعی در با امنیت افغانستان گره خورده است و منافع آنان می‌تواند باعث آرامش در کشور باشد.
عبدالطیف پدرام، رهبر کنگره ملی می‌گوید که چین یکی از کشورهای بزرگ منطقه و جهان است و تاثیر زیادی بر اوضاع منطقه و کشورهای منطقه دارد، بسیار مهم است و مخالفت چین نیز می‌تواند پروسه صلح را با مشکل مواجه کند.
آقای پدرام با اشاره به سفر اخیر گروه طالبان به چین گفت که طالبان اگر به قدرت برسد مناسبات خود را به جنبش‌ اسلامی ترکستان کم می‌کند به دلیل اینکه باید متعهد به مناسبات بین‌المللی شود. اما اگر نشود، امکان ارتباط دوباره وجود دارد. وزیر خارجه چین در دیدار به هیات طالبان گفته بود که او امیدوار است که گروه طالبان بتواند «جنبش اسلامی ترکستان شرقی» را که چین آن را تهدید برای امنیت ملی‌اش می‌داند، سرکوب کند. مرکز این گروه در زمان حاکمیت طالبان کابل بود و از همان زمان روابط نزدیکی با القاعده داشته است.
جنبش اسلامی ترکستان یک سازمان افراط‌گرای اسلامی است که توسط تندروان اویغور در غرب چین تاسیس شده است و چین، اتحادیه اروپا، آمریکا، بریتانیا، روسیه و پاکستان آن را یک گروه «تروریستی» می‌دانند. اهداف اعلام شده این گروه ایجاد دولت مستقل به نام «ترکستان شرقی» در سین کیانگ چین است.
مجتبی احمدی نیز گفت که طالبان برای اینکه چهره بهتری به جهان و منطقه نشان دهد، اقدام به اعمالی می‌کند که کمتر جنبه تروریستی داشته باشد. این اقدام‌ها می‌تواند به سود کشور باشد. گروه طالبان در حملات اخیر خود، مدعی شده است که سربازان اردو و پولیس ملی را که در جنگ دستگیر کرده، آزاد کرده است. حکومت اما این ادعاها را تایید نکرده است.