ديروز يکبار ديگر آرامش و امنيت شهروندان کابل توسط گروه‌هاي تروريستي برهم زده شد. حوزه ششم امنيتي پوليس در غرب کابل و يک مرکز امنيت ملي در شرق پايتخت، هدف حملات تروريستي قرار گرفتند.

اين حملات بعد از آن صورت مي‌گيرد که در 9 حوت، روز ملي نيروهاي امنيتي، مردم افغانستان در سراسر کشور،حمايت و پشتيابي شان را بصورت بي سابقه از نيروهاي امنيتي اعلان کردند و تلاش و زحمات آنها را در مبارزه با تروريزم جهاني در افغانستان، ستايش کردند.

حمايت مردم از نيروهاي امنيتي کشور، به معني اعلان انزجار و نفرت از گروه‌هاي تروريستي و اهداف شوم شان است. علاوه بر آن، حمايت مردم از نيروهاي امنيتي، نشان داد که گروه‌هاي تروريستي پشت هرنقابي که پنهان شوند، براي مردم افغانستان به عنوان دشمن ثبات و امنيت کشور به شمار مي‌روند و نابودي آنها، يکي از آرزوهاي هر شهروند کشور است.

حمله‌هاي ديروز در شهر کابل، واکنش گروه طالبان به هم‌صدايي مردم با نيروهاي امنيتي و حمايت آنها از اين نيروها بود. اين حملات نشان مي‌دهد که گروه‌هاي تروريستي از هم‌بستگي و هم‌صدايي مردم افغانستان هراس دارند و تلاش مي‌کنند تا با ايجاد رعب و وحشت، هم‌بستگي مردم افغانستان را خدشه دار بسازند.همچنان آنها تلاش مي‌کنند تا پايگاه‌ اجتماعي نيروهاي امنيتي را تضعيف کنند و آنها را ناتوان جلوه دهند.

اين اولين بار نيست که گروه‌هاي تروريستي با راه اندازي حمله‌هاي انتحاري، تلاش مي کنند که هم‌بستگي مردم افغانستان را هدف قرار دهند و تفرقه افگني بکنند. حمله به زيارت سخي و مسجد باقرالعلوم نيز براي بوجود آوردن تفرقه مذهبي در افغانستان راه اندازي شده بود.

گروه‌هاي تروريستي در تلاش هستند تا با ايجاد تفرقه و تنش در جامعه افغانستان، براي خود پايگاه اجتماعي بسازند، اما افزايش نفرت و انزجار مردمي از عملکرد آنها، باعث مي شود که اين فرصت از آنها گرفته شود و بيشتر از پيش در انزواي اجتماعي قرار گيرند.

مردم افغانستان اکنون به اين درک رسيده اند که هم‌بستگي و هماهنگي يکي از نيازهاي اساسي آنها است و بدون هم‌بستگي و هماهنگي تمام مردم افغانستان، تامين ثبات و امنيت کشور دشوار خواهد بود. جامعه افغانستان تجربه‌هاي تلخ تاريخي را پشت‌ سر گذاشته است و اين تجربه‌ها ضرورت هم‌بستگي ملي را براي همگان روشن ساخته است. مردم افغانستان نبايد اجازه بدهند که گروه‌هاي تروريستي به اهداف شوم شان دست يابد و تنش‌هاي سياسي و اجتماعي را در افغانستان دامن بزنند و هم‌بستگي و وحدت مردم افغانستان را، آسيب برساند.

امنيت و آرامش دغدغه و نگراني تمام شهروندان افغانستان است، اما تامين امنيت همانگونه که نيازمند استراتژي و اراده قوي از سوي حکومت و ارگان‌هاي امنيتي است، نيازمند همکاري و حمايت مردمي نيز است. نقش مردم در تامين امنيت از اهميت بالاي برخوردار است، در صورتي که آنها با نهادها و نيروهاي امنيتي همکاري کنند، مبارزه با تروريزم و گروه‌هاي هراس افگن، بصورت موثرتر به پيش خواهد رفت و پايگاه‌ها و مخفي‌گاههاي آنها، به آساني شناسايي و توسط نيروهاي امنيتي ويران خواهد شد.

از سوي ديگر، نهادهاي امنيتي کشور نيز بايد به نگراني هاي امنيتي مردم پاسخ‌گو باشند. مردم افغانستان همانگونه که از نهادها و نيروهاي امنيتي حمايت و پشتيباني مي کنند، توقع دارند که آنها در برابر خواست‌ها و نگراني‌هاي شان پاسخ‌هاي قناعت بخش ارائه کنند و نگراني‌هاي آنها را جدي بگيرند.

در واقع بعد از هر حمله‌ي انتحاري مردم افغانستان از عدم جلوگيري و خنثي سازي آن از سوي نهادهاي امنيتي، انتقاد کرده اند. همچنان بعد از هر حمله‌ي انتحاري در پايتخت، اين سئوال خلق گرديده است که تروريستان چگونه از کمربندهاي امنيتي شهري عبور مي کنند و خود را به مرکز شهر مي رسانند و حملات انتحاري شان را انجام مي دهند. اما هنوز به اين سئوال‌ها پاسخ قناعت بخش، داده نشده است. يافتن پاسخ اين سئوالات از سوي نهادهاي امنيتي، نيازمند تحقيق و بررسي جدي است و لازم است که نهادهاي امنيتي، براي بهبود امنيت پايتخت و کشور، چنين تحقيقي را انجام دهند و برنامه‌هاي امنيتي شان را آسيب‌شناسي کنند.