حملات گروه‌های تروریستی بر مردم بی‌دفاع، غیرنظامی و بی‌گناه افغانستان هم‌چنان از آنان قربانی می‌گیرد. حملات هفته گذشته بر ریاست مهاجرین در جلال آباد، حمله بر مسجدی در گردیز، اختطاف و... جان دهها هموطن بی گناه ما را گرفته و شمار زیادی را نیز مجروح ساخته است.
آن گونه که پیداست گروه‌های تروریستی و دشمنان مردم افغانستان به هیچ صورت تغییری در برنامه‌های‌شان برای حمله بر اهداف نظامی و غیرنظامی در افغانستان نیاورده اند و کشیده شدن جنگ به شهرها به خاطر ماهیت حملات تروریستی و ضعف نیروهای نظامی و امنیتی در جلوگیری از آن، میزان تلفات از غیرنظامیان را بالا برده است. علاوه بر آن، انتخاب اهداف گروه های تروریستی کاملا آگاهانه و به قصد ایجاد اختلاف و تنش میان گروه‌های قومی و پیروان مذاهب در کشور است. تفاوت این حملات با گذشته در تاثیرات روانی که بر شهروندان کشور می گذارد بوده و بسیار خطرناک‌تر و مخرب‌تر  است.
از طرفی، تمرکز دولت و حامیان بین المللی آن در این اواخر بر صلح بیش‌تر شده است. در هفته‌های گذشته گفتگوهایی میان نمایندگان طالبان و ایالات متحده در دوحه انجام شد و تلاش‌هایی به هدف آتش بس دوباره در ایام عید قربان نیز جریان دارد، هم‌چنان خبرهایی مبنی بر خروج نیروهای اردوی ملی از مناطق دور دست و خلوت کشور و جایگزینی آنها با اردوی محلی نیز در هفته گذشته منتشر شد.  این‌ها، همان اندازه که نشانه های پیشرفت در پروسه صلح پنداشته می شوند، نگران کننده و سئوال برانگیز نیز هستند.
تمرکز بر صلح یک طرف قضیه جنگ در افغانستان است و راهکارهای خود را می‌طلبد، اما تمرکز بر جنگ و مبارزه جدی و قاطع علیه گروه های تروریستی، در حال حاضر اصل اولیه و ضرورت انکارناپذیری است که دولت افغانستان و متحدان بین‌المللی آن باید در نظر داشته باشند. هیچ اولویتی بالاتر از حفظ جان و مال شهروندان افغانستان به هر قیمتی که باشد، نیست. آمار بالای تلفات شهروندان غیر نظامی کشور و هم‌چنان سربازان اردو و پولیس ملی حاکی از خلاء‌ها و شکاف‌های امنیتی در سطوح مختلف نیروهای امنیتی کشور است. فرصت یافتن طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی برای انجام عملیات های انتحاری و تروریستی‌ و قتل و کشتار مردم بی گناه، قابل توجیه نیست. خلاء‌ها و شکاف‌های امنیتی که باعث شده  و می‌شوند تا گروه‌های تروریستی بتوانند دست به کشتار مردم بزنند باید شناسایی و از بین برده  شوند .
طالبان، داعش و دیگر گروه های تروریستی مهمترین هدف شان کشانیدن جنگ به شهرهاست، گرچه آن‌‌ها نمی توانند به صورت منظم در شهرها بجنگند ولی حملات انتحاری، انفجاری و تروریستی شان را هر از گاهی طرح و اجرا می‌کنند. جنگ در روستاها به هیچ صورت نمی تواند اهداف آن‌ها را برای وارد کردن فشار بیش‌تر و جدی‌تر بر دولت افغانستان برآورده کرده و قدرت گروه‌های تروریستی را به جهان نشان دهد. تنها حملات انتحاری و جنگ در شهرها است که طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی را در صدر اخبار جهان قرار می‌دهد و توانایی‌های آن‌ها را در ضربه زدن به اهداف‌شان به رخ جهان می‌کشاند.
بدین جهت دولت افغانستان و نیروهای بین المللی در افغانستان باید بر استراتیژی جنگ در افغانستان تجدید نظر کنند. محدود ساختن محدوده جنگ و بیرون آوردن نیروهای امنیتی از مناطق دور دست، وضعیت جنگ را به سود طالبان تغییر می‌دهد. طرح‌های پی‌در‌پی آتش‌بس، در حالی که نتیجه ملموسی از آتش‌بس قبلی به دست نیامده است، نیز به طالبان  فرصت تجدید قوا و انسجام بیشتر برای برنامه‌ریزی و ضربه زدن به اهداف‌شان را می‌دهد. گفتگوهای صلحی که دولت افغانستان در آن حاضر نباشد و طالبان با ایالات متحده امریکا پشت درهای بسته و دور از دید دولت افغانستان گفتگو کنند نیز منجر به تضعیف موقعیت و اتوریته دولت افغانستان خواهد شد و سودی برای مردم و دولت افغانستان نخواهد داشت.