مردم افغانستان روز 6 میزان 1398 را باری دیگر به یک حماسه واقعی تبدیل کردند. انتخابات ریاست جمهوری 1398 از جنجالی‌ترین انتخابات‌ها در تاریخ افغانستان بود. همان‌گونه که بخشی از نیروهای سیاسی سعی در برگزار نشدن و اخلال انتخابات داشتند، طالبان نیز در این انتخابات با تمام قدرت برای برگزار نشدن و برهم زدن انتخابات وارد میدان شدند. طالبان تهدید کردند که نمی گذارند انتخابات برگزار شود و پیش از انتخابات نیز حملات خود را بر اهداف نظامی و غیر‌نظامی در کابل و شهرهای دیگر افغانستان شدت بخشیدند و از هر طریقی برای ضربه زدن به شهروندان و دولت افغانستان استفاده کردند.
اما مردم افغانستان، روز گذشته بدون توجه به تهدیدهای طالبان و بدون توجه به خواست معدود کسانی که می‌خواستند انتخابات برگزار نشود و یا با مشکلات جدی مواجه شود، در صف‌های طولانی ایستادند تا به کاندیداهای مورد نظرشان رای دهند و رئیس جمهوری را از طریق رای خود انتخاب نمایند. در کنار مردم عمل‌کرد نیروهای امنیتی و پولیس واقعا ستودنی و ارزشمند بود. شاید کمترین تلفات انسانی در میان چندین دوره انتخابات گذشته در این انتخابات ثبت شده باشد. فعالیت دوام‌دار، جدی و منظم نیروهای امنیتی در سراسر کشور، هر گونه ابتکار عمل را از طالبان و گروه‌های تروریستی سلب کرد. اکثر کسانی که در آغاز روز انتخابات از تهدیدهای امنیتی ترس داشتند، در میانه روز با اطمینان خاطر به مراکز رای‌دهی رفتند و در انتخابات شرکت کردند.
مردم با اشتراک در انتخابات پیام واضح شان را به طالبان رساندند که انتخابات در مقابل صلح قرار ندارد و اگر طالبان می‌خواهند صلح در افغانستان حاکم شود، باید با دولت منتخب مردم، رو در رو بنشینند و گفتگو کنند. طالبان در سال‌های گذشته از هر گونه گفتگوی مستقیم با دولت افغانستان امتناع کرده‌اند و به جای آن با کشورهای خارجی به مذاکره پرداختند و عده‌ای از سیاستمداران افغانی نیز با شوق و ذوق فراوان به گفتگو و صلح با طالبان، بدون حضور دولت افغانستان، امید بسته بودند، اما حضور و اشتراک گسترده مردم در انتخابات تمامی نقشه‌های آنان را نقش بر آب کرد.
کشورهای قدرتمند دنیا از جمله امریکا که ابتکار عمل صلح را در ماه‌های گذشته به دست داشته‌اند، نیز باید نظر و پیام مردم افغانستان را دریافته باشند که مردم افغانستان به کمتر از حاکمیت نظام دموکراسی و قانون اساسی افغانستان راضی نیستند و هر گونه مذاکره برای رسیدن به صلح، باید با حضور دولت منتخب مردم باشد. جالب این است که بخش‌هایی از جامعه همانند زنان که طالبان سخت در پی تضعیف نقش آنان هستند و نمونه واضح آن در مذاکرات صلح قطر و مسکو نشان داده شد، اشتراک وسیع و پرمفهومی در انتخابات داشتند.
اکنون کمیسیون‌های انتخابات و شکایات انتخاباتی باید پاسدار حضور و اشتراک وسیع مردم و شور و شوق آنان برای نهادینه ساختن دموکراسی و حاکمیت مردم باشند. باید تمامی تدابیر لازم برای حفاظت و صیانت از آرای مردم و جلوگیری از هرگونه تقلب و سوء استفاده گرفته شود، تا رای مردم که مهمترین امانت نزد کمیسیون‌های انتخاباتی است، کاندیدای مورد اعتماد مردم را به ریاست جمهوری برساند.
از سوی دیگر، نامزدان انتخاباتی نیز باید به رای مردم و حاکمیت قانون احترام گذاشته و از هر گونه پیش داوری و اعلام نتایج به صورت خودسرانه که باعث مشوش ساختن اذهان مردم می‌شود، خودداری کنند. تیم‌های انتخاباتی و تیم‌های کمپاین نامزدان توجه داشته باشند که حربه انتخاباتی "اگر برنده نشدیم حتما تقلب شده است" و یا "تنها رقیب ما تقلب است"، بسیار کهنه شده و دیگر کاربرد ندارد. تیم‌های انتخاباتی تنها از طرق قانونی و اصولی که قانون انتخابات و قوانین نافذه کشور مشخص ساخته‌اند، انتقاد، اعتراض و ابراز نظر کنند، و نگذارند تا انتخابات به جای تثبیت حاکمیت مردم و قانون، به یک بحران سیاسی و اجتماعی مبدل شود.