بیش از یک‌ ماه است که بیماری به نام کرونا در سطح دنیا وحشت همگانی ایجاد کرده است. خاستگاه اصلی کرونا اگرچه چین بوده است ولی رشد و گسترش آن بسیار با سرعت غیرقابل مهار همه دنیا را فرا گرفته است. در مدت بسیار کم توانسته مرزهای کشورهای مختلف را در نوردد و پیشرفته‌ترین کشورها را آلوده سازد.
طبیعی است که در هر کشوری در مقابله با این بیماری، سیاست‌های مختلفی اتخاذ گردیده و برای جلوگیری از آن تدابیر گوناگونی سنجیده شده است. مهم این است که در دیگر کشورها امکانات صحی و ظرفیت‌های پیشرفته‌ای برای معالجه و هم‌چنین برای جلوگیری از شیوع بیشتر آن وجود دارد. ولی باید اذعان کنیم که متاسفانه در کشور ما به همان اندازه که در باقی عرصه‌های سلامت مشکل وجود دارد، مسلما در مقابله با کرونا نیز ظرفیت‌ها و امکانات بسیار پایین است. عدم آمادگی و فقدان ظرفیت‌های مقابله با کرونا امری پوشیده نیست و یا کدام تعمدی هم در این کار وجود ندارد. اصلا مساله عدم کفایت مسولین و نبود اراده برای مقابله نیست. بلکه اصل مساله در کشور ما فقدان امکانات طبی و ظرفیت‌های بشری و تخصصی است. به همین خاطر ایجاب می‌کند که مسولین مربوطه و تمام نهادهای مرتبط با سلامت عمومی جامعه برخورد استثنایی و فوق‌العاده با این پدیده کشنده داشته باشند.
در گام نخست باید تمام تدابیر پیش‌گیرانه و تدافعی در برابر هجوم این بیماری اتخاذ گردد. در روزهای گذشته بنا بود که محصلین افغان مقیم ووهان چین با یک طیاره اختصاصی به افغانستان منتقل شوند که خوش‌بختانه هم دولت و هم محصلین از این کار منصرف شدند و انتقال محصلین لغو گردید. در تمام عرصه‌ها مراودات با کشورهای مبدا بیماری از جمله کشور چین به همین شکل باید به حداقل برسد. خوش‌بختانه رفت‌وآمدهای شهروندان میان چین و افغانستان نسبتا کم است و لغو همه رفت‌وآمدها میان دو کشور چندان کار سختی نیست.
اکنون که کرونا در همسایگی افغانستان در کشور ایران جا خوش کرده است، کار برای ما واقعا سخت شده است. درتازه‌ترین گزارش سه واقعه مصاب به کرونا در شهر هرات تایید شده است و این یک زنگ خطر آشکار برای ماست. زیرا هزاران نفر میان ایران و افغانستان روزانه در رفت‌وآمد هستند و قطع کامل مراودات شهروندان میان دو طرف بسیار سخت و فلج کننده است. به خاطر این‌که تنها رفت و آمد شهروندان دو کشور نیست بلکه مناسبات اقتصادی و تجاری میان دو کشور به گونه‌ای است که قطع کامل مناسبات و رفت‌وآمدها امکان‌ناپذیر است. هر روزه بسیاری از کالاهای اساسی از ایران به هرات منتقل می‌شود و مردم به گونه روزمره به ارتباط به آن طرف مرز وابسته هستند. لغو تمام این ارتباطات بسیار دشوار است.  کاری که دیروز شورای امنیت ملی انجام داده است و تمام رفت‌وآمدها میان دو کشور را قطع کرده است، یک اقدام قابل تحسین است. ولی باید برای اجرایی شدن و تطبیق این تصمیم میکانیزم‌های عملی در نظر گرفته شود و زمان آن نیز به گونه درست مدیریت گردد. اگرچه ممکن است این تصمیم مشکلاتی را برای شهروندان به خصوص در هرات به وجود آورد ولی تصمیم عاقلانه و قابل درک است و در تمام کشورها از این گونه تصامیم در این روزها اتخاذ می‌شود.
دومین گام برای برخورد استثنایی با کرونا ارتقای فرهنگ عمومی و اخلاق اجتماعی است. متاسفانه باید اذعان کنیم که جامعه ما با تاخر فرهنگی در آداب و معاشرت‌های اجتماعی مواجه است. نوع رفتارهای اجتماعی و رعایت اصول بهداشتی در میان شهروندان ما در سطح بسیار پایین قرار دارد و بسیار ابتدایی است. این مساله ایجاب می‌کند که نهادهای مرتبط علاوه بر اتخاذ سیاست‌های پیشگیرانه از سوی دولت، تلاش کنند تا فرهنگ عمومی و اخلاق اجتماعی مردم را ارتقا بخشیده و افراد جامعه را با شیوه‌های درست معاشرت و آداب اجتماعی آشنا کنند.
کرونا اگرچه یک بیماری خطرناک است و باید از آن هراس داشته باشیم. ولی فرصتی را فراهم می‌کند تا سطح فرهنگ و آداب اجتماعی را در جامعه خویش ارتقا ببخشیم. وحشت و هراس عمومی سبب می‌شود که شهروندان پیشنهادها و توصیه‌های وقایوی را به راحتی بپذیرند و عملی سازند. نابسامانی در اخلاق و آداب اجتماعی در میان شهروندان ما سخت آزاردهنده و حتی گاهش چندش‌آور است. به همین خاطر کرونا فرصتی را پیش آورده است که از آن برای بهبود رفتارهای اجتماعی و ارتقای فرهنگ عمومی استفاده کنیم. برخورد استثنایی با کرونا به این معنی می‌تواند باشد که از آن به مثابه یک فرصت استفاده کنیم.
رسانه‌های جمعی دیداری و شنیداری، نهادهای دینی و مذهبی و به خصوص مبلغین مذهبی، نهادهای آموزشی، انجمن‌های فرهنگی و اجتماعی، گروه‌های مرجع در شبکه‌های اجتماعی و بسیاری از نهادهای دیگر مرتبط می‌توانند در یک اقدام هماهنگ رعب و وحشت ناشی از کرونا را به یک فرصت استثنایی تبدیل کنند و فرهنگ عمومی و اخلاق اجتماعی ارتقا بخشند.