دیروز باز هم مصلای شهید مزاری در غرب کابل شاهد برگزاری مراسم بیست‌وپنجمین سالیاد شهادت شهید وحدت ملی و حمله تروریستی گسترده و خونبار بر این مراسم بود. در این حمله تروریستی متاسفانه ده‌ها تن کشته و ده‌ها تن دیگر زخمی شده‌اند که همگی از مردم ملکی و اشتراک کنندگان در مراسم بوده‌اند. حمله بسیار زیرکانه طراحی شده بود و فاجعه ناشی از آن احتمالا بسیار گسترده و عمیق‌تر از آن چیزی بوده است که تاکنون در رسانه‌ها انعکاس یافته است. هنوز صحت عامه تعداد قربانیان را 32 تن و زخمی‌ها را بیش از 60تن اعلام کرده است ولی احتمال می‌رود که قربانیان بیش از این تعداد باشند. 
پس از ماه‌ها آرامش نسبی در پایتخت، به خصوص در غرب کابل، حمله تروریستی دیروز بار دیگر فضای رعب و وحشت را بر این منطقه مستولی ساخت و همگان را شوکه کرد. حمله تروریستی دیروز علاوه بر ایجاد فضای ترس و وحشت، فضای اتهام‌زنی و حدس‌وگمان‌ را نیز رونق بیشتر بخشیده است. جناح‌های سیاسی و حتی برخی از چهره‌های سیاسی آدرس‌های سیاسی رقیب را نشانه گرفته‌اند و متهم به بی‌پروایی در برابر خون مردم کرده‌اند. بیشترین انتقادها از سوی نیروهای سیاسی اپوزیسیون به آدرس حکومت و نهادهای امنیتی صورت گرفته است و بسیاری از رهبران سیاسی و مسولان احزابی که در رقابت با رهبری فعلی حکومت قرار دارند، به طور واضح رهبری حکومت و نهادهای امنیتی را متهم به انجام این حمله کرده‌اند و یا آن را مشکوک خوانده‌اند.
در این که نهادهای امنیتی مسئولیت تامین امنیت جان و مال مردم و نیز مسئولیت تامین امنیت اجتماعات سیاسی و مذهبی را دارند شکی نیست. در این که ممکن است نیروهای امنیتی در انجام مسئولیت‌های خود کوتاهی کنند نیز شکی وجود ندارد و متاسفانه فقدان کادرهای مسلکی و دیگر دلایل سبب شده است که گاهی سهل‌انگاری‌هایی در بخش‌های امنیتی صورت گیرد. در این که رویداد تروریستی در مقیاس حمله تروریستی دیروز از نزدیکی محل برگزاری مراسم صورت می‌گیرد و این موضوع باید باعث خجلت و شرمساری مسئولان امنیتی باشد نیز شکی وجود ندارد. اما واقعیت این است که هیچ دلیل و انگیزه‌ای نمی‌تواند در درون نهادهای امنیتی کشور وجود داشته باشد تا حمله‌ای با این وسعت، آن هم در پایتخت کشور انجام دهند و این‌گونه مردم بی دفاع را به خاک و خون بکشند.
از سوی دیگر بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی استخبارات منطقه و کشورهای حامی تروریست‌ها را متهم به انجام این حمله تروریستی کرده‌اند و دلیل آن را نیز سنگ‌اندازی فراروی روند صلح ذکر کرده‌اند. از قراین و نشانه‌های این حمله تروریستی و نحوه حمله بر می‌آید که در پشت این حادثه تروریستی وحشتناک جز گروه‌های تروریستی که سال‌ها است به فرمان استخبارات منطقه و کشورهای حامی تروریسم دست به چنین حملاتی می‌زنند کسی دیگر نمی‌تواند باشد. در این روزها که روند صلح احتمالا به جاهای مهمی رسیده است و توافقنامه صلح میان ایالات متحده و طالبان امضا شده است، گروه‌های زیادی حتی از درون طالبان با آن مخالفت کرده‌اند و آن را یک سازش خفت‌بار با کفار دانسته‌اند.
امضای توافقنامه با ایالات متحده به عنوان سردمدار جبهه ضد تروریسم و یک نیروی اشغالگر از نگاه طالبان، احتمالا شکاف‌های عمیقی در میان طالبان به وجود آورده است. اکنون پس از گذشته چندین روز از امضای توافقنامه صلح میان دو طرف، هراس عدم کنترل طالبان قطرنشین با طالبان حاضر در عرصه جنگ کم کم به واقعیت مبدل می‌گردد. حمله دیروز نشانه کامل از شکاف میان طالبان جبهه‌وجنگ و طالبان دیپلمات و همان چیزی است که از قبل نیز پیش‌بینی می‌شد. از سوی دیگر به نظر می‌رسد در نزد کشورهایی که تا کنون سرمایه‌گذری‌های هنگفتی بر روی گروه‌های تروریستی کرده‌اند و آن‌ها را برای آشوب در افغانستان آماده کرده‌اند، هنوز اراده کافی برای بازداشتن آن‌ها از جنگ به وجود نیامده است. هنوز انگیزه‌های کافی و قوی برای گسترش جنگ و اشاعه خشونت در افغانستان در عمق استراتژیک برخی از کشورهای همسایه وجود دارد. همان‌گونه که چهل سال جنگ تا کنون توسط برخی کشورهای منطقه تمویل گردیده است، شکی وجود ندارد که گروه‌های تروریستی هنوز از همین منابع حمایت، تمویل و تجهیز می‌شوند تا حوادثی چون حمله تروریستی دیروز بر مصلای شهید مزاری را خلق کنند.
هم‌چنین کسانی که مردم را علی‌رغم تهدیدهای امنیتی با هزاران لطایف الحیل در این مکان سرباز کشاندند تا از مجلس سالگرد بهره‌برداری سیاسی کنند، نیز مسلمان مقصراند. حتی یک روز از قبل از مراسم، یکی از احزاب سیاسی به گونه واضح از حمله تروریستی دیروز خبر داده بود و مردم را طی یک اعلامیه مطبوعاتی از اشتراک در مراسم منع کرده بود. نهادهای امنیتی نیز از گزارش‌های امنیتی خبر داده بودند. اما علی‌رغم این تهدیدها و هشدار عده‌ای بدان وقعی ننهادند و بر انجام مراسم در این روز اصرار ورزیده بودند. در این میان وظیفه حکومت و نهادهای امنیتی است که به سادگی از کنار این حادثه نگذرند و حداقل منابع و ریشه‌های آن را برای افکار عمومی روشن کنند. متاسفانه در طول سال‌های گذشته بارها چنین حملات سنگین بر مردم بی‌دفاع ملکی صورت گرفته است ولی هیچگاه عوامل اصلی آن‌ها معرفی نشده‌اند. همین سهل‌انگاری و ضعف سبب شده است که بازار اتهام و شایعه داغ شود و همواره حکومت و نهادهای امنیتی کشور در متن این اتهام‌ها قرار داشته باشند.