در تازه‌ترین مورد در باره مسایل سیاسی افغانستان و روند صلح، کشورهای حامی افغانستان طی یک اعلامیه مشترک طالبان را مسول تروهای هدفمند، تخریب زیرساخت‌ها و تشدید خشونت‌ها دانسته اند و از این گروه خواسته اند که به گونه فوری به آتش‌بس و کاهش خشونت‌ها تن دهند. این اعلامیه مشترک که از سوی اتحادیه اروپا و نمایندگی‌های دیپلماتیک استرالیا، جمهوری چک، کانادا، دنمارک، فنلند، فرانسه، آلمان، ایتالیا، هالند، نماینده ارشد غیر نظامی ناتو در افغانستان، اسپانیا، سویدن، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا صادر شده است دارای نکاتی است که به طور واضح مدعیات دولت افغانستان و مقامات رهبری حکومت را تایید می‌کند. به همین خاطر از این اعلامیه بر می‌آید که جهان این بار به گونه دیگر با واقعیت‌های افغانستان مواجه شده و تصمیم گرفته است تا دو باره در کنارافغانستان بماند.
متاسفانه طی دو سال گذشته طالبان با سرعت تمام و به گونه معجزه‌آسا از یک گروه تروریستی تحت تعقیب به یک گروه سیاسی دیپلماتیک در سطح بین المللی تبدیل گردید. در این مدت جایگاه دولت افغانستان به عنوان یک شخصیت حقوقی و مشروع آسیب دید و روند صلح تقریبا بدون حضور دولت افغانستان حتی به توافقنامه دوحه منجر شد که اکنون این توافقنامه مبنای بسیاری از بگومگوها تبدیل شده است. طالبان پیش از شریعت مبناقراردادن این توافقنامه را شرط مذاکرات مستقیم با هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان گذاشت و تا زمانی که هیات مذاکره کننده دولت آن را نپذیرفت طالبان بر طرزالعمل مذاکرات قناعت نکردند و به مذاکره مستقیم حاضر نشدند.
روند انحرافی کنونی که طالبان را به متن آورد و دولت مشروع افغانستان را به حاشیه برد سبب شد که نگرانی‌های جدی در باره نوع حکومت و جایگاه رهبری فعلی حکومت به وجود آید. حتی در این روزها یک متن محرمانه در مورد حکومت موقت در میان دیپلمات‌های خارجی مقیم کابل و مسولان درجه اول نظام دست به دست می‌شود که به نظر می‌رسد منبع اصلی موضع گیری‌های سیاسی برخی از چهره‌های سیاسی در روزهای اخیر است. این طرح که منبع اصلی آن معلوم نیست بسیاری از سیاست‌مداران و احزاب سیاسی را با خطای سیاسی دچار کرده است و از جمله مواضع اخیر رییس مجلس و برخی از رهبران سیاسی به همین طرح گره خورده است.
در هر صورت این طرح چه درست باشد و یا صرفا به خاطر آماده کردن اذهان عمومی برای برخورد با مسایل پساتوافق تهیه و نشر شده باشد، در ذات خود نوعی تضعیف دولت و نهادهای قانونی به حساب می‌آید. مخصوصا که خیلی از چهره‌های سیاسی بر اساس همین طرح علیه نظام سیاسی و رهبری فعلی حکومت موضع می‌گیرند. در مجموع مواضع تند و کند سیاسیون در روزهای اخیر در برابر حکومت ناشی از توهم تضعیف حکومت و احتمال جابجایی در قدرت است.
حتی در این اواخر حجم موضع‌گیری‌های بین المللی نیز علیه حکومت زیادتر شده بود و برخی از کشورهای حامی افغانستان نیز سعی می‌کردند که با سیاست‌های رهبری قبلی حکومت ایالات متحده همدلی و همراهی کنند. سرعت در خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و تحت فشار قرار دادن حکوت افغانستان به سبب کاهش کمک‌های بین‌المللی بخشی از پلان‌های بین المللی در زمینه آمادگی گرفتن برای یک حکومت موقت و احتمالی بود. اما اکنون به نظر می‌رسد که جهان دریافته است که طالبان هنوز نتوانسته است خود را با معیارهای حقوقی و قانونی سازگار کنند. به همین خاطر کشورهای حامی افغانستان تصمیم گرفته اند تا درکنار افغانستان بمانند و از دستاوردهای دو دهه اخیر همراه با نیروهای امنیتی افغانستان دفاع کنند. در اعلامیه مشترک شرکای بین المللی افغانستان که روزگاری جبهه مبارزه با تروریسم را ساخته بودند نکات مهمی وجود دارد که همه به نحوی درچارچوب دیدگاه‌های رسمی دولت افغانستان قابل تحلیل است. در این اعلامیه طالبان مسول مستقیم ترورهای هدفمند، تشدید خشونت‌ها و تخریب زیرساخت‌های کشور دانسته شده اند. امری که برای دولت افغانستان یک گام مهم به شمار می‌رود و به مثابه تایید تمام ادعاهای قبلی دولت افغانستان در برابر طالبان است.
مدت‌ها است که دولت افغانستان تمام حملات تروریستی از جمله حمله بر اهداف غیر نظامی و مراکز آموزشی و فعالان رسانه‌ای، حقوق بشری و مدنی را کار طالبان می‌داند. اما به نظر می‌رسید که کمتر این نظر شنیده می‌شد و در رسانه‌ها بیشتر از طالبان سخن به میان می‌آمد تا دولت افغانستانستان. اما اکنون خوش‌بختانه کشورهای حامی افغانستان تایید می‌کنند که طالبان مسولیت مستقیم بسیاری از نابسامانی‌های افغانستان و تشدید خشونت‌ها را به عهده دارند. این مساله در عین حالی که یک دستاورد مهم برای دولت افغانستان به شمار می‌رود در عین نشان می‌دهد که جهان دو باره تصمیم گرفته است تا در کنار مردم افغانستان باقی بماند و با تروریسم مبارزه کند.