صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

شنبه ۳۰ جدی ۱۳۹۶

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

پایین تر از واقعیت، بالاتر از انتظار

پایین تر از واقعیت، بالاتر از انتظار

نقد و بررسی فیلم «ظهور سیاره میمون ها» ساخته روپرت ویات
موحد منتقم

نمی دانم تا به حال برایتان این اتفاق افتاده یا نه؟ اینکه مثلاً به تماشای یک فیلم می نشینید و فکر می کنید دوباره یه فیلم مزخرف دیگه در یک ژانر به خصوص است، ولی از اواسط فیلم یکباره متوجه اشتباهتان می شوید و می بینید تا انتها با یک فیلم خوش ساخت مواجه هستید که حسابی سر حالتان می آورد! ظهور سیاره میمون ها یکی از همین فیلم ها است. راست اش اصلاً از تریلر فیلم خوشم نیامده بود و عکس ها و هنرپیشه های مناسبی برای فیم انتخاب نشده بود و از همه مهمتر فصل اکران آن که هفته بعد از آخرین هفته تابستان هالیوود بود که معمولاً فیلم های ضعیف اکران می شوند بود.

در کمال تعجب فیلم ظهور سیاره میمون ها یک فیلم خیلی خوب برای پر کردن اوقات فراغت شماست که ابتدا تا انتها شما را دنبال داستان جذاب اش می کشاند. جلوه های ویژه خارق العاده و بازی حیرت انگیز اندی سرکیس در نقش یکی از میمون ها از نقاط قوت فیلم است. جیمز فرانکو با اینکه بازیگر خوبی است ولی نتوانسته در بین این همه میمون خودی نشان دهد و هنرپیشه زن فیلم فریدا پینتو هم که قبلاً در میلیونر زاغه نشین بازی می کرد فقط برای خالی نبودن عریضه اضافه شده است.

فیلم دنباله ای بر فیلم سیاره میمون ها تیم برتون است. سیاره میمون ها نخستین بار در سال ١٩۶٣ درقالب رمانی به قلم پی یر بول نویسنده فرانسوی به جهانیان معرفی شد. داستان کتاب ماجرای تسلط میمون ها بر کره زمین در آینده جهان است. از فیلم تیم برتون چیز زیادی در خاطرم نیست. فقط پایان جالب اش که کره زمین توسط انسان ها تسخیر شده بود یادم مانده است. خود فیلم تیم برتون هم بازسازي فيلم افسانه - علمي اينک کلاسيک سياره ميمون ها (فرانکلين ج. شفنر، 1968) بود. ظهور سیاره میمون ها به این سؤال در سری فیلم های و سریال ها و کتاب های سیاره میمون ها پاسخ می دهد که چه شد که میمون ها بر ما مسلط شدند؟ فیلم بودجه زیادی ندارد و فقط تکنیک دار . فیلمنامه فیلم نوشته ریک جافا و آماندا سیلور خیلی محکم و خوب است و بیننده در پایان فیلم احساس نمی کند که به شعورش توهین شده است.

ظهور سیاره میمون ها داستان یک دانشمند به اسم ویل رادمن (جیمز فرانکو) است که پدرش از بیماری آلزایمر رنج می برد و سعی می کند با کشف دارویی بیماری او را بهبود بخشد. او این داروی جدید را روی یک میمون به اسم «چشم روشن» آزمایش می کند. ولی آزمایش متوقف می شود. آن میمون باردار بوده و ویل ادامه آزمایش هایش را روی نوزاد او سزار (اندی سرکیس) انجام می دهد، ولی این میمون با توجه به آزمایشهای او تبدیل به موجودی باهوش در حد انسان می شود و بقیه میمون را برای تصرف زمین رهبری می کند.

در فیلم های اکشن زیاد توقع از یک فیلمنامه درست و حسابی نداریم و فقط چشم به اکشن می دوزیم، ولی ظهور سیاره میمون ها هم از لحاظ فیلمنامه خوب است و هم جلوه های ویژه ی تماشایی دارد. اندی سرکیس که قبلا هنر نمایی اش را در نقش گالوم فیلم ارباب حلقه ها و فیلم کینگ کونگ دیده بودیم این بار هم بازی فوق العاده ای در نقش «سزار» دارد. بهترین بازی فیلم متعلق به خود اوست. کسی که تماشاگران با دقت سرنوشت اش رادنبال می کند و بیشتر با اوست که همذات پنداری م یکنند. شخصیت میمون فیلم بسیار سه بعدی تر و واقعی تر از شخصیت های مقوایی و واقعی (به جز جان لیتکو که نقش پدر ویل را بازی می کند) خلق شده است. به قدری بازی اندی سرکیس و جلوه های ویژه ای که او را تبدیل به میمون کرده اند جالب است که مرز بین واقعیت و تخیل را در هم می شکند. گویی شما یک میمون واقعی را تماشا می کنید.

فیلمبرداری اندریو لسنی محشر است. او که قبلاً سابقه فیلمبرداری سه گانه ی ارباب حلقه ها را دارد و هم اکنون هم فیلمبردار پروژه عظیم هابیت است فیلمبردار این اثر است.صحنه های درگیری در پل گلدن گیت فقط و فقط به خاطر فیلمبرداری اندریو است که هیجان انگیز شده است. کادر های جذاب و کاملی که شاید اصلا ًچیز خاصی در تصویر اتفاق نمی افتد ولی به خاطر سبک فیلمبرداری اش و قاب های جالبی که می گیرد هیجان شما را بالا می برد و احساس درون فیلم را به شما منتقل می کند.

ظهور سیاره میمون ها همان فیلمی است که از آن در بهترین حالت انتظار داشتیم. فیلم پیام های اخلاقی جالبی درباره روابط پدر و پسر و دخالت انسان ها در کار خدا و عواقب بد رفتاری با حیوانات می دهد که بسیار زیبا و در جای خیلی مناسبی در داستان فیلم گنجانده شده است. به طوری که پیام های اخلاقی فیلم را به طور کامل به بیننده منتقل م یکند. ظهور سیاره میمون ها گوشه ی چشمی هم به نظریه تکامل داروین دارد و همچنین این نظریه را در بیننده تقویت می کند که میمون ها تنها در چند ژن با انسان ها تفاوت دارند و این موضوع نیز با خوردن دارویی جدید و شگفت انگیز برطرف می شود، به طوری که آن ها می توانند به خوبی انسان ها فکر کنند.

اگر کمی واقع بینانه نگاه کنیم فیلم دقیقاً از همین جهت ضربه می خورد. چون هرچقدر ژن میمون ها را دستکاری کنیم امکان ندارد دقیقاً شبیه به انسان شود!
در بعضی سکانس های فیلم میمون ها کارهایی را انجام م یدهند که انسانها هم نمی توانند بکنند. ظهور سیاره میمون ها در بعضی از سکانس ها میمون ها را برتر و هوشمند تر از انسان ها نشان می دهد. فیلم به قدری حامی میمون ها است که شما به گمان می افتید که شاید یکی از همان میمون ها از اواسط فیلم کارگردانی را بر عهده گرفته است! موقعی تماشای فیلم یاد کتاب کلمات نوشته ی ژان پل سارتر می افتادم .مخصوصاً بخشی از کتاب که نوشته بود: «... در باغ وحش میمون ها کمتر میمون بودند و در باغ لوکزانبورگ انسان ها کمتر انسان!»