ستانلی دانن یکی از برجسته‌ترین نام‌های دوران طلایی هالیوود بود. نام او بر شماری از بهترین فلم‌های کمدی و موزیکال تاریخ سینما ثبت شده است. دانن روز پنجشنبه در نیویورک درگذشت.
 استانلی دانن، که سینمادوستان برخی از موزیکال‌های او مانند "آواز در باران" و بعضی از کمدی‌های او مانند "معما" را از یاد نمی‌برند، هنرمندی فروتن بود که دوست داشت بی‌سروصدا فلم بسازد.
دانن سینماگرانی مانند اورسن ولز، فدریکو فلینی و اکیرا کوروساوا را هنرمندان واقعی می‌دانست و خود را تنها یک کارشناس دنیای شو و سرگرمی می‌دانست. اما امروزه بسیاری از منتقدان و سینمادوستان و فلم‌سازان بارها و بارها کارهای او را تماشا می‌کنند.
دانن برای فلم‌های خود هرگز جایزه اسکار دریافت نکرد، اما "آکادمی" در سال ۱۹۹۸ به خاطر خدمات هنری‌اش به او یک جایزه داد.
دانن در ۱۹۲۴ در خانواده‌ای یهودی در کارولینای جنوبی به دنیا آمد.
در کودکی از احساسات ضدیهودی پیرامون خود در رنج بود، تا این که در ۱۶ سالگی با خانواده به نیویورک مهاجرت کرد. در همین کلان‌شهر بود که عشق به سینما به ویژه فلم‌های موزیکال روح و روان او را تسخیر کرد.
از آنجا که به خوبی رقصیدن آموخته بود، به تیم همکاران جین کلی، یکی از دو رقصنده بزرگ سینما در کنار فرد آستر، پیوست. آنها با هم چند فلم موزیکال ساختند، که مهمترین آنها "آواز در باران" بود. فلمی که تا امروز برای بسیاری از منتقدان و کارشناسان زیباترین فلم موزیکال تاریخ سینما شناخته می‌شود.
استاد کمدی و موزیکال
سال‌های دهه ۱۹۵۰ دوران شکوفایی ذوق و استعداد ستانلی دانن بود. او در سال ۱۹۵۱ برای نخستین بار خود کارگردانی فلمی را به عهده گرفت و از آن مهمتر فرد آستر، بازیگر محبوب خود را روی صحنه به رقص در آورد.
او با فرد آستر موزیکال‌های پرشکوهی تهیه کرد، مانند "عروسی شاهانه" (۱۹۵۱) و مضحک‌رو (۱۹۵۷).
ستانلی دانن در کمدی‌هایی که در دهه ۱۹۶۰ کارگردانی کرد، برخی از مهمترین هنرپیشه‌های هالیوود را به خدمت گرفت: آدری هپبورن، اینگرید برگمن، یول برینر و کری گرانت.
در سال ۱۹۶۶ کمدی پرماجرای "آرابسک" را با بازی سوفیا لورن و گریگوری پک کارگردانی کرد.
ستانلی دانن در سال ۱۹۶۳ فلم جنایی کمدی "معما" را با بازیگری کری گرانت و آدری هپبورن، کارگردانی کرد که از کارهای برجسته او شناخته می‌شود. داستان این فلم پرماجرا در پاریس می‌گذرد.
او در مرحله پایانی زندگی و پس از شکست تجارتی فلم موزیکال "شازده کوچولو" کار مهمی عرضه نکرد و بیشتر در تلویزیون فعال بود.
گیلرمو دل تورو، که از ستایندگان ستانلی دانن است، می‌گوید: «او دوربین را به رقص وا داشت و رنگ‌ها را به آواز خواندن».