کارگردان سرشناس ایتالیایی و سازنده فلم «رومئو و ژولیت» در ۹۶ سالگی درگذشت.
به نقل از هالیوود ریپورتر، فرانکو زفیرلی که فلم کلاسیک «رومئو و ژولیت» محصول ۱۹۶۸ را ساخته بود، در ۹۶ سالگی چشم از جهان بست.
این کارگردان سرشناس که برای اقتباس‌هایش از آثار شکسپیر شهرتی جهانی داشت و برای به صحنه بردن اپراهای باشکوه شناخته می‌شد، نامزدی اسکار را هم در کارنامه داشت.
به گفته پسر این کارگردان ایتالیایی، وی دیروز شنبه در ویلای خود در رم در آرامش فوت شد.
وی سازنده «رومئو و ژولیت» بود که با حضور بازیگران تازه‌کار و بی‌نام ساخته شد و نامزدی اسکار را برای کارگردانی از آن خود کرد. این فلم نامزدی اسکار را برای بهترین فلم و بهترین فلمبرداری و طراحی لباس نیز از آن خود کرده بود.
زفیرلی که متولد ۱۹۲۳ در فلورانس بود یک سال جلوتر از این فلم با اقتباس از یکی دیگر از نوشته‌های شکسپیر فلم «رام کردن زن سرکش» را ساخت که با بازی الیزابت تیلور و ریچارد برتون در اوج دوران کاری این دو چهره مشهور ساخته شد.
«عیسای ناصری» محصول ۱۹۷۷ و «هملت» محصول ۱۹۹۰ با بازی مل گیبسون از دیگر فلم‌های مطرح اوست.
زفیرلی سبکی حماسی در ساخت اپراها داشت و فلم‌هایش را نیز در فضایی اپراوار می‌ساخت. «قهرمان» درباره ورزش بوکس در سال ۱۹۷۹ با بازی جان وویت، فی داناوی و ریکی شرودر و «عشق بی‌پایان» محصول ۱۹۸۱ با بازی بروک شیلدز از جمله این فلم‌هاست. در این فلم آخری تام کروز نخستین تجربه سینمایی‌اش را ثبت کرده است.
از دیگر فلم‌های اپرایی وی می‌توان به «تراویتا» در سال ۱۹۸۲ و «اوتللو» در سال ۱۹۸۶ اشاره کرد که در هر دوی آنها خواننده تِنور اسپانیایی پلاسیدو دومینگو نقش آفرینی کرده بود. برای «تراویتا» او یک نامزدی دیگر اسکار برای طراحی صحنه کسب کرده بود.
از میان فلم‌های مذهبی زفیرلی «برادر خورشید، خواهر ماه» شهرتی جهانی دارد که تصویرگر زندگی سن فرانسیس است.
زفیرلی علاوه بر کارگردانی به عنوان تهیه‌کننده فلم، نویسنده و منتقد هم فعال بود و هشت سال نیز سناتور بود.
او سال ۱۹۷۰ به درخواست پاپ و به مناسبت دویستمین سال تولد بتهوون یک اپرا به صحنه برد.
این چهره تکرار نشدنی سینمای ایتالیا ۵ جایزه دیوید دی دوناتلو را دریافت کرده است.