آکادمی اسکار، به عنوان قدیمی‌ترین موسسه مربوط به فلم‌‌ها فعالیت می‌کند که بهترین فلم‌‌ها را تشخیص می‌دهد و معرفی می‌کند. در این گزارش بهترین وبدترین فلم‌‌های اعلام شده از سوی این آکادمی را معرفی می کنیم.
با پایان سال ۲۰۱۹ و در فبروری امسال که آکادمی اسکار جایزه بهترین فلم‌ خود را به «کتاب سبز» اهدا کرد یک دهه سینمایی نیز به پایان رسید.
آکادمی اسکار چیزی نیست که بتوان به آن اهمیت زیادی داد و به نتایج آن تکیه کرد چرا که برخی از برندگان این جوایز، فلم‌‌های مهمی نیستند و بر خلاف آن فلم‌‌های خوب واقعی هیچ وقت نامزد این جوایز نمی‌شوند. مثل فلم‌ سینمایی «آرگو» به کارگردانی بن افلک که شاید سیاسی‌ترین جایزه‌ای است که آکادمی اسکار تا کنون اهدا کرده است.
اما با این حال آکادمی اسکار، به عنوان قدیمی‌ترین موسسه مربوط به فلم‌‌ها فعالیت می‌کند که بهترین فلم‌‌ها را تشخیص می‌دهد و معرفی می‌کند. حالا در این جا قصد داریم تعدادی از فلم‌‌هایی را که این آکادمی در دهه اخیر به عنوان بهترین فلم‌ خود اعلام کرده، معرفی کنیم که فلم‌‌های ابتدایی لیست جزو بدترین انتخاب‌های این آکادمی محسوب می‌شوند.
«کتاب سبز»
«کتاب سبز» آخرین برنده اسکار است که پیش از شرکت در مراسم اسکار، انتقادهای زیادی به فلم‌ شده بود و خانواده کسی که زندگی او در این فلم‌ به تصویر کشیده این فلم‌ را متهم به دروغ گویی کرده بودند، اما با این حال جایزه به این فلم‌ داده شد. به اعتقاد منتقدین هم، این فلم‌ اطلاعات اشتباهی در مورد نژاد پرستی و راه حل آن معرفی کرده است.
«سخنرانی پادشاه»
نقش آفرینی بازیگرانی مثل کالین فیرت، جفری راش و جلنا بونهام کارتر در این فلم‌ شاید یکی از بهترین بازی آن‌ها در طول دوران حرفه‌ای آن‌ها باشد. فلم‌ ظاهر خوبی دارد و مخاطب را انگلیس به جنگ جهانی دوم می‌برد، اما جایی که فلم‌ راه خود را گم می‌کند آنجاست که شیوه‌های مدرن فلم‌سازی را در فلم‌ی که روایتگر تاریخ است، استفاده می‌کند. داستان فلم‌ نیز کم و بیش احساس خوبی را به وجود می‌آورد و چیز جدیدی را برای مخاطب رو نمی‌کند.
«شکل آب»
گیرمو دل تورو پس از مدت‌ها تلاش توانست با این فلم‌ جایزه اسکار را دریافت کند و به جمع دو مکزیکی که این جایزه را دریافت کرده اند بپیوندد. دل تورو در این فلم‌ دنیای دیگری را به تصویر می‌کشد و سیاست‌های مدرن این دنیا را وارد آن می‌کند تا فلم‌ خود را خلق کند. زندگی یکنواخت شخصی به نام الیسا که در یک آزمایشگاه کار می‌کند با وارد شدن یک موجود عجیب به این آزمایشگاه دچار تغییر می‌شود. دل تورو با فلم‌ سینمایی «هزار توی پن» نشان داده بود در ترکیب واقعیت با داستان‌های فانتزی تبحر زیادی دارد.
«مهلکه»
در این فلم‌ شخصیت اصلی ویلیام جیمز با بازی جرمی رنر است که مسئولیت خنثی کردن بمب‌ها را دارد. کار او بسیار خطرناک است، اما توانایی و انگیزه او در این کار بسیار منحصر به فرد است. کاترین بیگلو با این فلم‌ توانست به اولین زنی تبدیل شود که جایزه بهترین کارگردانی را دریافت می‌کند. این فلم‌ یک خطر واقعی را به تصویر می‌کشد که مخاطب می‌تواند آن را با تمام وجود حس کند.
«۱۲ سال بردگی»
فلم‌‌های زیادی از جمله فلم‌ سینمایی «جنگوی زنجیر گسسته» در این موضوع ساخته شده اند، اما فلم‌ سینمایی ۱۲ سال بردگی که بر اساس یک داستان واقعی است روایتی تازه را از این موضوع روایت می‌کند. این فلم‌ محتوایی غنی دارد و نقش آفرینی‌های بازیگرانی مثل پیوتل اجیفور، لوپتیا نیونگو، مایکل فاسبندر و بندیکت کمبریج در این فلم‌ بسیار مورد تحسین قرار گرفته است. در
این فلم‌ تنها قرار نیست زندگی دردناک مردم سیاه پوست در آن زمان را ببینیم بلکه روایتی احساسی خواهیم دید که شاید یکی از بهترین‌های این ژانر باشد.
در ادامه این لیست هم که به برترین‌ها از نگاه سایت Taste of Cinema منتهی می‌شود فلم‌ های سینمایی «مرد پرنده ای»، «افشاگر» و «مهتاب» قرار دارند که در طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ این جوایز را دریافت کردند.