صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

جمعه ۲۴ میزان ۱۴۰۵

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

شانس موفقیت فلم‌‌های واقعیت‌محور در جوایز اسکار

شانس موفقیت فلم‌‌های واقعیت‌محور در جوایز اسکار

در سال‌های اخیر ساخت فلم‌‌هایی برمبنای رویدادهای واقعی و نیز فلم‌‌های خودزندگینامه‌ای افزایش یافته و به همان نسبت توجه اسکار و جوایزش هم به آنها بیشتر شده است.
به نقل از روایتی، در ۷۲ سال نخست جوایز اسکار (۱۹۲۷ تا ۱۹۹۹)، روی هم رفته ۱۴ فلم‌ حقیقت‌محور برنده جایزه بهترین فلم‌ سال شدند که معادل ۱۹ درصد بود اما در قرن بیستم‌ویکم، فلم‌‌های حقیقت‌پایه توانسته‌اند ۳۳ درصد از جوایز بهترین فلم‌ سال را از آن خود کنند.
سال گذشته سه برنده از چهار برنده بازیگری اسکار (رامی مالک، الیویا کولمن، ماهرشالا علی) نقش شخصیت‌های واقعی را ایفا کردند و ۶ فلم‌ از هشت رقیب بخش بهترین فلم‌ سال از جمله فلم‌ برنده «کتاب سبز» فلم‌‌های واقعیت‌محور بودند.
به هر دلیلی، فلم‌‌هایی که بر پایه وقایع حقیقی ساخته می‌شوند به طور مشخص دارند جایگاه خود را ارتقا می‌دهند و بیشتر هم جایزه دریافت می‌کنند.
در عین حال بخش زیرمجموعه فلم‌ اتوبیوگرافی هم در حال رشد است. فلم‌ سال گذشته «رُما» در این دسته‌بندی جا می‌گیرد و شمار فلم‌‌های این دسته‌بندی در سال جاری هم چند برابر افزایش یافته است.
در سال ۲۰۱۹ آنقدر فلم‌ حقیقت‌محور ساخته شده که این احتمال وجود دارد (البته شانسش خیلی بالا نیست) که تمام نامزدهای اسکار از فلم‌‌های حقیقت‌محور باشند.
این لیست شامل این فلم‌‌ها می‌شود: «ارونات‌ها»، «روزی زیبا در محله»، «بامب‌شل»، «آب‌های تیره»، «دالمایت نام من است»، «فورد مقابل فراری»، «هریت»، «یک زندگی مخفی»، «ایرلندی»، «جودی»، «رحم عادلانه»، «خشکشویی»، «میانه راه»، «گزارش»، «ریچارد جوئل»، «راکت‌من»، «سیبرگ»، «پوست» و «دو پاپ».
فلم‌‌های خودزندگینامه‌ای هم شامل «هانی بوی»، «وداع» و احتمالاً «داستان ازدواج» می‌شود. با وجود اینکه نوآ باومباخ همیشه گفته «داستان ازدواج» اتوبیوگرافیکی نیست، رسانه‌ها به شباهت‌های آن با زندگی این کارگردان اشاره کرده‌اند.
در سیستم استودیویی قدیمی هالیوود، افرادی که هم نویسنده و هم کارگردان بودند به ندرت دیده می‌شدند و نمی‌توانستند فلم‌ خودزندگینامه‌ای بسازند، اما فلم‌سازان خارج از آمریکا و دنیای مستقل از اینگمار برگمن و ژان-لوک گودار گرفته تا جان کاساوت، از عناصر شخصی در بسیاری از فلم‌‌های خود استفاده می‌کردند.
از آن موقع تا به حال لیست چنین افرادی بسیار طولانی و متنوع‌تر شده و از جمله آن‌ها می‌توان به فرانسوا تروفو، سم فولر، جورج لوکاس، باب فوس، ترنس دیویز و گرتا گرویگ اشاره کرد.