همه چیز با هنر ماندگار می‌شود. هنر در واقع به چیزها روح می‌دهد. هنر چنان پرقدرت است که با دست کشیدن بر هرچیزی او را اصیل و جاویدان می‌کند. در شرایط این‌روزهای این وطن و در جایی که همه چیز رو به نابودی است، نگاهی هنری به همه‌ای این کشتار و مسائل یکی از راه‌های بروز دادن، سر دادن فریاد و ماندگاری می‌تواند باشد. 
گروه هنری «هنر سالار» که هنرها و نقاشی‌هایش به تمامی نقاط کابل زیبایی بخشیده به تازگی کاری دیگری کرده است. این گروه سنگی را به نام «سنگ صبور» در پیش روی مکتب سیدالشهدا در غرب کابل به یاد قربانیان چند روز قبل در این مکتب، رنگ آمیزی کرده و اسم تمام کشته‌شدگان این واقعه را بر روی آن به نگارش درآورده است.
آن‌ها در توضیح این کارشان نوشته‌ اند: «این سنگ شاهد یکی از وحشتناک‌ترین حادثات تروریستی بود. با حفظ داغ‌های انفجار، اسمای تمامی شهدای مکتب را روی این سنگ نوشتیم.»
به راستی هم که در این جهان پر از خون و در این مکان که هرلحظه هیولایی وحشتناک جنگ و بدبختی زبانه کشیده و گل‌های بی‌شماری را به نیستی می‌کشاند تنها سنگ است که می‌تواند سنگ صبور این مردم درمانده و بیچاره باشد. تعمیمی خوبی است. حقیقتا این سنگ سرسخت‌ترین شاهد این رویداد واقعا وحشتناک تروریستی بوده است. او صبور بوده و تا اکنون صبور مانده است. اما انسان‌های پیرامون این حمله تروریستی خطرناک، یا دیگر در این دنیا نیستند و یا هم اگر زنده مانده‌اند، صبورانی خوبی نیستند. چون همه شاهد بودیم و حتی بار بار اعلام شد که بازماندگان این حادثه که بیشترشان شاگرد مکتب و کودک هستند یا به کلی دیوانه شده‌اند و یا هم آسیب شدیدی روانی دیده‌اند.  در انفجاری بمبی که 96 نفر کشته و 207 نفر زخمی شد، این سنگ و نوشتن نام‌های همه قربانیان بر رویش نماد و یادآوری خوبی است برای همه کسانی که در این مسئله دخیل بوده اند؛ که یک سنگ شاهد چنین جنایت هولناک بوده است که تنها یک سنگ می‌تواند سنگ صبور همه جنایات وحشتناکی باشد که بر مردم دربه‌در این سرزمین غلطیده در خون رفته است.