ورود افغانستان به دوران انتخابات به حیث مقطع جدیدی از حیات خود، باعث شده تا تمام شاخص‌های کلان اقتصاد ملی دستخوش تغییر و تحول شود. این شرایط باعث شده است تا کشور با مشکلات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زیادی درگیر باشد. فقر و تنگدستی در معاش اقتصادی سبب شده است تا مردم به سمت پول‌های بادآورده سیاسی برود؟ یا سیاست‌های جاهلی و غلط باعث فقر و بیچارگی مردم جامعه افغانستان شده است.
جواب این سوالات توجه به مفهومی‌اقتصادی بنام "توسعه پایدار" است. توسعه ي پايدار در يک نگاه کلي بدين معناست که " امکانات مختلف در اختيار مردمان مختلف قرار گيرد" . اما رايج ترين تعريف توسعه ي پايدار را مي توان در گزارش" آينده ي غالب ما " يافت :
" توسعه ي پايدار توسعه اي است که نيازهاي نسل حاضر را برآورده سازد بدون اينکه نسل‌هاي آتي را از توان برطرف کردن نيازهاي خود محروم سازد. "
توسعه پایدار یک مفهوم پیچیده است که جنبه‌های مختلفی را در بر می‌گیرد. در پایداری، سه جنبه اقتصادی، زیست‌ محیطی و اجتماعی با هم به‌طور کامل در تعامل هستند و اغلب محققان در این سه جنبه اصلی (Triple Bottom Line )  زیست‌محیطی، اجتماعی و اقتصادی پایداری را بررسی می‌کنند. در توسعه پایدار اهداف باید در سه جنبه به صورت ذیل در نظر گرفته شود:
- توسعه پایدار باید رشد اجتماعی را که در آن نیازهای همه افراد برآورده ‌شده، فراهم آورد.
- حفاظت موثری از محیط زیست به عمل آورده و در مصرف منابع طبیعی با دقت عمل کند.
- این توسعه باید رشد پایدار اقتصادی و رونق اقتصادی را به همراه داشته باشد.
بر اساس تحولات، مکتب توسعه پایدار شکل گرفت که مکتبي سياست محور است و در اين زمينه داراي امتياز خاصي نسبت به همه ي مکاتب اقتصادی است . توصيه‌هاي سياستي مکتب توسعه ي پايدار ، بر خلاف مکاتب پيشين نظير کلاسيک، نئو کلاسيک و مارکسيسم، از سطح ملي فراتر رفته و سياست‌هاي جهاني و بين المللي را هدف قرار داده است . اين سياست‌ها، توسط سازمان ملل متحد هدايت و رهبري مي شود. اين سازمان در اين زمينه ، فعاليت‌ها و کنفرانس‌هاي زيادي را به اجرا گذاشته است. اما علاوه بر سازمان ملل، تعداد ديگري از موسسات بين المللي ، منطقه اي و ملي - دولتي و غير دولتي – وجود دارند که بطور جدي در اين فرآيند مشغول فعاليت هستند .
با نگاهي به بيانيه‌ها و توافقنامه‌هاي ياد شده تا حدودي مي توان به عمق و گستره ي بحث توسعه ي پايدار پي برد . يکي از نکات مهم در زمينه ي اين مکتب جديد آن است که اجزاء اين مکتب ، تفاوت فاحشي با مکتب نئو کلاسيک دارد. آنچه که براي ما از اهميت بيشتري برخوردار است آن است که اين تفاوت‌ها ، در بسياري موارد ، مکتب توسعه ي پايدار را به مکتب اقتصادي اسلام که سابقه ي بسيار بسيار طولاني تري دارد نزديک مي سازد .
با استفاده از تعاریف به عمل آمده، نکات و ویژگی‌های زیر را می‌توان برای توسعه پایدار بر شمرد:
۱- توسعه پایدار یک فرآیند محسوب می‌شود.
۲- توسعه پایدار مبنا و لازمه پیشرفت است. (نیروی محرکه توسعه محسوب می‌شود.)
۳- توسعه‌ای متوازن است. (متعدل کننده و هماهنگ کننده جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگ جامعه است.)
۴- توسعه‌ای همه جانبه است (تامین کننده نیازهای حال و آینده بشر است)
۵- توسعه‌ای بدون تخریب و مخاطره است.
صاحب نظران امر توسعه، سیاست‌های توسعه پایدار را بر چهار رکن اصلی زیر بر می‌شمارند:
۱- به حداقل رساندن مصرف منابع طبیعی تجدیدناپذیر ( مانند سوخت‌های فسیلی و منابع کافی)
۲- پایدار ساختن مصرف منابع طبیعی تجدید ناپذیر (مانند آب‌های زیرزمینی، خاک و گیاهان)
۳- نگهداشتن حد تولید ضایعات و الودگی‌ها در میزان ظرفیت و جذب محلی و جهانی (مانند گازهای گلخانه‌ای، مواد شیمیایی نابود کننده اوزون و زباله‌های سمی)
۴- تامین نیازهای پایه انسانی و اجتماعی (مانند دسترسی به ابزرا معیشت، حق انتخاب، مشارکت در تعیین سونوشت اجتماعی و دسترسی به محیط سالم و خدمات پایه).
بر پایه این ویژگی‌ها می‌توان گفت: توسعه پایدار مفهومی‌شکل یافته نیست، بلکه بیش‌تر، فرآیند دگرکونی رابطه سیستم‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را بیان می‌کند. پایداری در عمل معادله‌ای است بین ضرورت‌‌های زیست‌ محیطی و نیازهای توسعه. مفهوم جدید توسعه پایدار، کلی نگری است که در آن ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و دیگر نیازهای بشری را در بر می‌گیرد. به اعتباری مهم‌ترین جاذبه توسعه پایداری در جامع نگری آن است. توسعه پایدار برآورنده نیازها و آرمان‌های انسانی نه فقط در کشور و یک منطقه، بلکه تمامی‌مردم را در سراسر جهان در حال و آینده را در بر می‌گیرد. در این مفهوم، انسان در مرکز توجه قرار گرفته است و همه پدیده‌های جهانی در چارچوب قوام و دوام حیات بشر، در حال و آینده به همراهی و هماهنگی دعوت می‌شوند. بر این مبنا، توسعه پایدار مفهوم گسترده‌ای می‌یابد که همه جوانب زندگی انسان‌ها را در بر می‌گیرد و در فرآیند آن سیاست‌ها در زمینه اقتصاد، بازرگانی، تکنولوژی، منابع طبیعی، آموزش، بهداشت، صنعت، سیاست، امنیت، فرهنگ، اخلاق و نظایر ان‌ها به گونه‌ای طراحی می‌شوند که توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست ‌محیطی را تداوم بخشد.
نگاه به آینده و داشتن برنامه ریزی و پالیسی‌های سیاستی در مکتب توسعه پایدار مهمترین خصوصیت و رکن این مکتب است. افغانستان که در دالان انخابات قرار گرفته است و امید است که آینده ای بسیار موفق تر در پس این انتخابات باشد، باید توجه به توسعه و رشد بسترهای اقتصادی ملی و کل جامعه افغانستان را مد نظر داشته باشند. امروز مفاهیم توسعه اقتصادی گرفتار فضاهای سیاسی انتخاباتی شده است، که باید دید برنامه‌های کاندیدهای مطرح شده در مورد توسعه و تحولات اقتصادی آینده افغانستان چیست؟ لذا مردم هوشمند افغانستان همواره باید توجه به اقتصاد و توسعه اقتصادی جامعه و بالارفتن سطح معاش و کسب و کار جامعه هدف اصلی و غایت تمام فعالیت‌های سیاسی –انتخاباتی آنها باشند.