این‌روزها افغانستان در یک وضعیت بسیار پیچیده و دشواری قرار دارد و سخن از مقاومت در اشکال مختلف آن در بین همه‌ی اقشار سیاسی و اجتماعی جامعه بر سر زبان‌ها است. مقاومت به عنوان استراتژی مؤثر در برابر حملات گروه طالبان مطرح است و به آن به عنوان راه رهایی از وضعیت دشوار کنونی و رسیدن به یک وضعیت مطلوب نگاه می‌شود. اشکال مقاومت از حضور فزیکی در میدان نبرد تا مبارزه‌ی فکری علیه اندیشه سیاسی گروه طالبان و برآفتاب‌کردن مشت تهی اندیشه‌های این گروه از منطق و استدلال عقلانیِ قابل پذیرش در جهان نو را شامل می‌شوند. نمونه‌هایی از مقاومت درخشان مردمی را این روزها در سراسر افغانستان شاهد هستیم. مردم با مقاومت خویش نشان داده اند که احیای امارت اسلامی به هیچ عنوان برایشان قابل قبول نیست و زیستن در سایه‌ی چنین نظم سیاسی‌ای که جز حقارت و فلاکت برای مردم حاصلی دیگری ندارد را در دنیای مدرن مایه‌ی شرمساری و ننگ می‌دانند. مردم به این درک رسیده اند که امارت اسلامی توان سازگاری با واقعیت‌های عینی جامعه‌ی افغانستان را ندارد و در یک جامعه‌ی متکثرِ چندقومیِ مثل افغانستان چنین سنت سیاسی‌ِ ره به هیچ دهی نخواهد برد.
یکی از کارهای بسیار مهم و قابل توجهی که می‌تواند به مقاومت ملی‌ای که در برابر اندیشه‌‎های طالبانی شکل گرفته است کمک کند، رعایت جدی اصل صرفه‌جویی در تدارکات عامه است. یکی از اهداف قانون تدارکات افغانستان کنترول مؤثر وجوه عامه است. بخش قابل توجهی از بودجه‌ی ملی کشور سالانه از طریق واحد تدارکات ادارات دولتی افغانستان به مصرف می‌رسد. کل نیازمندی ادارات افغانستان به سه بخشِ اجناس، خدمات و امور ساختمانی قابل تقسیم است. شعباتی که پیشنهاد تدارک نیازمندی‌های‌شان را به واحد تدارکاتی اداره‌شان جهت تدارک می‌فرستند به نام شعبه‌ نیازمند یاد می‌شوند. تفکیک بین نیازهای واقعی شعبات ادارات دولتی کشور و نیازهایی که در ظاهر نیاز به نظر می‌رسند اما نیازمندی واقعی نیستند مسئولیت واحد تدارکاتی این ادارات می‌باشد و می‌تواند در امر کمک به مقاومت ملی جاری در کشور فوق‌العاده سودمند باشد.
در افغانستان متأسفانه رویه‌ی معمول این است که اکثر شعبات ادارات دولتی افغانستان بی‌توجه به وضعیت دشوار اقتصادی کشور هر آنچه که در ذهن‌شان خطور کرد جهت تدارک به آمر اعطای اداره پیشنهاد می‌کنند. این امر ناشی از عدم تعهد عمیق و ایمان راسخ ما به وطن‌دوستی است و نشان می‌دهد که ما به رغم آنکه واژه‌ی وطن‌دوستی را طوطی‌وار به صورت روزانه تکرار می‌کنیم در دنیای عمل چندان به این اصل پابند نیستیم و سلامت و بهبودی کشور زیاد دغدغه‌ی ذهنی ما نیست. به عنوان شهروندان ناظر وضع موجود می‌بینیم که بخش قابل توجهی از آنچه که ادارات دولتی کشور از بودجه ملی و از وجوه عامه تدارک می‌کنند نیازمندی واقعی اداره نیستند؛ یعنی در صورت عدم تدارک آن هیچگونه سکتگی و خلأ کاری در اداره بوجود نمی‌آید. اما با آن هم چون پول از جیب شخصی کسی پرداخت نمی‌شود و از خزانه‌ی عمومی قابل پرداخت است، نیازمندی‌هایی تدارک می‌شوند که با توجه به وضعیت دشوار اقتصادی کنونی و مسأله‌ی کسر بودجه‌ی‌ ملی که وزارت مالیه با آن مواجه است هیچ‌گونه توجیه منطقی و عقلانی ندارد.
در یک چنین وضعیت نقش کلیدی کارمندان ادارات دولتی به صورت عموم و نقش واحد تدارکات ادارات دولتی افغانستان به صورت خاص در صرفه‌جویی وجوه عامه خود را بروز می‌دهد. کارگزاران شعبات مختلف ادارات دولتی کشور می‌تواند با پیشنهاد تدارک نیازمندی‌های واقعی خویش به اصل صرفه‌جویی در وجوه عامه کمک کرده تا دولت بتواند از وجوه صرفه‌جویی شده در قسمت استحکام سنگرهای دفاعی و تقویت پایه‌های مقاومت ملی علیه گروه طالبان بپردازد. واحد تدارکاتی ادارات مکلف است بین نیازهای واقعی و غیرواقعی‌ای که برایش جهت تدارک مواصلت می‌ورزد تفکیک نموده و تنها نیازمندی‌های واقعی شعبات را تدارک نماید. در وضعیت دشوار کنونی رعایت اصل صرفه‌جویی به معنای واقعی کلمه یک وظیفه‌ی فوریِ شهروندی است که بر شانه‌های کارگزاران واحد تدارکات ادارات دولتی کشور و نیز سائر مأمورین دولتی گذاشته شده است. هر گامی که در راستای صرفه‌جویی وجوه عامه در این وضعیت برداشته می‌شود به معنای حمایت از مقاومت ملی علیه گروه طالبان است و تقویت بنیادهای نظام سیاسی کنونی و نهادینه‌کردن ارزش‌های دموکراتیک.
بر اساس گفته‌های مسؤلین وزارت مالیه بودجه‌ی ملی کشور با کسر مواجه شده است و عوائد ملی با توجه به وضعیت دشوار امنیتی با کاهش قابل ملاحظه روبرو گردیده است. این موضوع ذریعه‌ی مکتوب این وزارت به همه‌ی نهادهای بودجوی کشور ارسال گردیده  است و به ادارات توصیه گردیده است که اصل صرفه‌جویی را در مصارف خویش جداً در نظر بگیرد و از تدارک نیازمندی‌های غیرضروری خودداری به عمل آورد. در یک چنین وضعیت ایجاب نمی‌کند که کارگزاران دولتی به شکل سخاوتمندانه از بیت‌المال کشور در جهت تدارک نیازمندی‌های تجملی و غیرواقعی استفاده کرده و وجوه عامه را صرف تدارکات غیرضروری نمایند. کارمندان واحد تدارکات ادارات دولتی افغانستان با مقاومت در برابر تدارک نیازمندی‌های غیر واقعی می‌تواند به عنوان بازوی توانمند فرزندان صدیق و قهرمانی که در صفوف نیروهای امنیتی کشور بر علیه لشکر جهل و نادانی مبارزه می‌کنند عمل نموده و از این رهگذر به مقاومت و ایستادگی عمومی‌ای که در برابر طالب شکل گرفته است کمک مؤثر نماید. این گام‌های کوچک ممکن است زیاد به چشم دیده نشود و به تنهایی اهمیت آن درک نشود، اما روی هم رفته می‌تواند به مصداق ضرب‌المثلِ «قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود» تبدیل شده و آب رحمت آن بر سر و روی افغانستان جاری شود.
لذا رعایت اصل صرفه‌جویی در وضعیت کنونی یک ضرورت فوری و یک امر حیاتی در تقویت صفوف مقاومت ملی است و می‌تواند به عبور افغانستان از وضعیت دشوار کنونی یاری نماید. وضعیت کنونی شبیه یک آزمون برای همه است. از این وضعیت صرف می‌توان با عملکرد مسئولانه عبور کرد. کارمندان واحد تدارکات ادارات می‌تواند با رعایت اصل صرفه‌جویی به تقویت مقاومت ملی کمک کرده و نقش مثبت خویش را در یاری افغانستان در وضعیت دشوار کنونی بازی نمایند. این امر البته تنها محدود و منحصر به کارمندان واحد تدارکات ادارات نمی‌شود بلکه شامل حال همه‌ی مأمورین دولتی می‌گردد. بنابراین، رعایت اصل صرفه‌جویی در لحظه‌ی اکنون به شکلی از مقاومت تبدیل شده و نهادهای دولتی کشور مکلف اند آن را به صورت جدی رعایت نمایند.