امروز جهان با چالشی جدید به نام ویروس کرونا  مواجه شده است. چالشی که ظاهرا از چین شروع شده و مرز تمام کشورها را طی نموده و تا ایالات متحده نیز رسیده است. ویروسی که بلای جان و بلای مال و کسب و کار تمام مردم جهان شده است. دولت‌های دنیا بابت مقابله با این ویروس میلیاردها دالر خرج کرده است. دالرهایی که از جیب مردمشان بابت مالیات دریافت کرده بودند که صرف توسعه کشور کنند حالا صرف مبارزه با بیماری شده است. شاید دنیا تا کنون با چنین حجمی از مبارزه با بیماری آن هم در سطح بین الملل مواجه نشده باشد به نحوی که تمام کشورهای دنیا به حالت آماده باش و چراغ قرمز درآمده است.
حال سوال اساسی اینجا است که این بلای جان سوز و اقتصاد سوز، آیا به خودی خود مانند هزاران بیماری دیگر به وجود آمده است یا نه حاصل محققین و آزمایشگاه‌های جنگ میکروبی جهان است؟ آیا این ویروس یا دست‌های پشت پرده در جنگ بین ملت‌ها و رقابت‌های بین‌المللی در بازی‌های اقتصاد سیاسی جهانی در شرایط آزمایشگاهی ساخته و در کشوری خاص مانند چین منتشر نموده است؟ یا نه جهش‌های ژنیتیکی طبیعی ویروس عامل به وجود آمدن این نسخه و ورژن خاص شده است که با تمام این فرض‌ها چهار حالت می‌توان تصور کرد:

حالت اول: کرونا یک ویروس جهش‌یافته است
سومین فرض درباره کرونا، جهش یافته بودن این ویروس است. این اتفاق یک‌بار در سال ۲۰۰۸ رخ داد و ویروس آنفلوآنزای خوکی که در سال‌های ۱۹۱۹-۱۹۱۸ حدود ۵۰۰میلیون نفر را مبتلا و ۵۰میلیون را به کام مرگ کشید، دچار تغییر شد و در مکزیک و آمریکا قربانی گرفت. این بیماری هرسال در جهان چندین‌هزار نفر را به کام مرگ می‌کشاند. هر چند بسیاری از دولت‌ها بر این عقیده بودند که لابراتوارهای داروسازی برای فروش بیشتر دارو اقدام به ورود عمدی ویروس ناقل بیماری آنفلوانزای خوکی در جامعه کرده‌اند تا درآمد کسب کنند، اما این ادعا هیچ‌گاه ثابت نشد. درباره ویروس کرونا این احتمال نیز وجود دارد.

 حالت دوم: این ویروس به صورت تصادفی در آزمایشگاه‌های چین ایجاد شده است.
برخی بر این باور است که این ویروس در اثر تحقیقات آزمایشگاهی به صورت تصادفی تولید شده که به علت قدرت سرایت فوق‌العاده آن از آزمایشگاه¬های کشور چین و شهر ووهان توانسته بیرون بیاید و در سطح شهر منتشر شود یعنی جایی که نخستین مبتلایان به کرونا در آن شناسایی شده‌اند. بر همین مبنا روزنامه نیویورک‌پست آمریکا در مطلبی به قلم استیون دبلیو موشر، رئیس موسسه تحقیقات جمعیت در آمریکا که حوزه آن کار روی موضوع چین است، مدعی شده که منشأ ویروس کرونای جدید یکی از بزرگ‌ترین و تنها آزمایشگاه ویروس‌شناسی چین در شهر ووهان بوده است. موشر معتقد است این ویروس به دلیل ویژگی‌هایش از آزمایشگاه ووهان فرار کرده است.

حالت سوم: این ویروس به صورت برنامه ریزی شده در چین تولید و منتشر شده است.
در یک نگاه بدبینانه می‌توان تصور کرد که حزب کمونیست چین را می‌توان عامل انتشار این ویروس دانست. آنها مدعی هستند با این ویروس، عملا حزب حاکم، بار دیگر توانسته به افکار عمومی ثابت کند که در بحران‌ها این دولت مقتدر است که می‌تواند به کمک مردم برسد.
هم‌چنین کشاندن این ویروس به سایر کشورها به خصوص کشورهای رقیب بین‌المللی خود، باعث ایجاد تنش‌های اقتصادی در کشور آن‌ها شده و قدرت چین را در مهار این بیماری و کمک به جامعه جهانی از طریق متخصصان چینی و ضعف تمام کشورهای دنیا در مقابله با این بیماری را به نمایش بگذارد.

حالت سوم: یک بازی سیاسی- اقتصادی برای مهار قدرت چین است.
عامل تولید و نشر آن کشور دیگر برای مهار قدرت چین است. این ویروس به عنوان اعلام جنگ بیولوژیک در دنیا به عنوان جنگ جهانی سوم می‌باشد.
اصلی‌ترین فرض درباره این ویروس، به ساختگی بودن آن بازمی‌گردد. در چند هفته گذشته در رسانه‌ها و حتی به نقل از برخی مقامات گفته شده که این ویروس تولید آزمایشگاه‌های «بیوتروریسم» است. بیوتوریسم یا «تروریسم بیولوژیک» از انواع خطرناک حملات تروریستی است که با انتشار عوامل میکروبی زنده یا فرآورده‌های آن‌ها و به‌عبارت دقیق‌تر استفاده از «سلاح‌های بیولوژیک» به دنبال تهدید حیات و هلاکت جمعیت‌ انسانی است. این سلاح در زمانی که یک قدرت با استفاده از ابزار جنگی قادر به کنترل کشور هدف نباشد، به‌کار می‌رود تا به کمک آن، به اهداف اصلی خود دست یابد. پیشرفت‌های اخیر در علوم زیستی و سوءاستفاده از نتایج پژوهش‌های علمی توسط کشورها باعث شده عوامل میکروبی به سلاحی مهلک تبدیل شوند و به‌طور همزمان امنیت ملی و سلامت عمومی جوامع را مورد تهدید جدی قرار دهند. هزینه‌های ارزان، دسترسی و تهیه آسان، اثرگذاری فوری، گسترش سریع و تاثیر بسیار زیاد آن در گسترش احساس ناامنی، این سلاح را به محبوب‌ترین سلاح کشورها در نبرد علیه دیگران تبدیل کرده است. آمریکا یکی از کشورهایی است که در این زمینه فعالیت‌های سری نظامی بسیاری داشته است. اصلی‌ترین آزمایشگاه‌های بیولوژیک نظامی آمریکا که توان تولید ویروس را دارند، «آزمایشگاه‌های درجه ۴» هستند. این آزمایشگاه‌ها که دولت آمریکا آنها را در جایگاه خطرناک‌ترین آزمایشگاه‌های این کشور قرار داده است، وظیفه تولید سلاح‌های غیرنظامی ولی کشنده را برعهده دارند. اهمیت استفاده از ابزار بیولوژیک برای آمریکایی‌ها به‌ حدی است که تعداد این آزمایشگاه‌ها، از پنج عدد در سال ۲۰۰۱ به ۱۵ عدد در سال ۲۰۰۹ رسید که در مجموع تا سال 2019 آمریکا که بیش از ۲۰۰ آزمایشگاه بیولوژیکی در سراسر جهان، ازجمله در کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (اوکراین، گرجستان و افغانستان) دارد، ساخت ویروس کرونا اقدام خیلی پیچیده‌ای نیست.
براین اساس بسیاری براین باور هستند که جهش ویروس کرونا دقیقاً زمانی اتفاق افتاد که آمریکایی‌ها در حال تولید نسل جدیدی از سلاح‌های بیولوژیکی بودند که بتواند روی نژادی خاص مؤثر باشد و شهر ووهان در مرکز چین هم موقعیت مناسبی برای این منظور داشت. زیرا آمریکایی‌ها در جست‌وجوی مکانی بودند که سیستم امنیتی آن سقوط کند. ووهان در مرکز چین واقع شده است و از این لحاظ  یک مرکز بزرگ لجستیکی به ‌شمار می‌رود، به‌علاوه، انستیتوی ویروس‌شناسی و بزرگترین بازار فروش حیوانات وحشی نیز در این شهر وجود دارد. در این شهر کنسولگری آمریکایی نیز قرار دارد که در آن تحت پوشش کارکنان اداری عملیات و آزمایشات مخفی انجام می‌گیرد.
در عین حال، نمایندگان شرکت‌های داروسازی خصوصی آمریکا نیز می‌توانند ویروس کرونا را ایجاد کرده باشند. یکی دیگر از عواملی که نشان می‌دهد که این ویروس خطرناک به‌طور خاص ایجاد شده است، زمان ظهور آن است. شیوع این بیماری درست در سال نوی چینی رخ داد، زمانی که صدها میلیون چینی در سراسر این کشور و دیگر کشورها، در حال گذراندن تعطیلات و تماس نزدیک با سایر ملل جهان بودند.

نتیجه گیری:
هر کدام از سناریوها و فرضیه‌هایی که مطرح شد نتیجه گیری‌ها خاص خود را دارد. اما در مجموع با توجه به شواهد دست کاری شدن و غیر طبیعی بودن این جهش ژنیتیکی عادی و طبیعی به نظر نمی‌رسد و دخالت عامل انسانی در آزمایشگاه‌ها چه به صورت تصادفی یا برنامه ریزی شده بیشتر می‌باشد. از طی نیز بعید به نظر نمی‌رسد که دولت‌هایی یا جرایانات بین المللی بخواهند، قدرت اقتصادی چین را که تمام دنیا را تصاحب نموده است کم کنند. یا به نحوی به او هشدار بدهند. اینکه یک بیماری از تنها از یک شهر خاص با سرعت زیاد و فراگیر که موجب قرنطینه شدن تمام شهر و ساخت بیمارستان و سیستم‌های بهداشتی و تدابیرامنیتی بسیار شدید باعث تقویت این فرضیه می‌باشد. از طرفی نیز، آمریکایی‌ها با استفاده از ابزار رسانه‌ای خود، کرونا را تبدیل به خطرناک‌ترین ویروس جهان و هم‌پایه طاعون سیاه که چندین میلیون نفر را به‌کام مرگ کشاند، ارتقا دادند و توانستند به‌خوبی بر افکار عمومی دنیا اثر بگذارند. اما باید صبر کرد که سرانجام این بازی سیاسی- اقتصادی چگونه خواهد بود.
اما نهایتاً آنچه در این بازی بین المللی دامن‌گیر جان و مال مردم جهان به خصوص کشورهای مانند افغانستان می‌شود، چیزی جز توقف توسعه و متحمل شدن هزینه‌های بسیار کلان به مردم و دولت است؟ دولت افغانستان که تازه دوران چالش برانگیز انتخابات را پشت سر گذاشته است و با بودجه اندک خود به جای آن که مسیر توسعه را طی کند، در دام جدید بازی بین‌المللی به نام کرونا افتاده است که این هزینه‌های اجتماعی بالایی برای شهروندان و جامعه افغانستان دارد.
جدی گرفتن خطر شیوع و اپیدمی این بیماری واگیردار و مسری و رعایت بهداشت فردی شاید کم‌هزینه‌ترین مسیر مبارزه با این ویروس است. ضمن آن که اطلاع رسانی در رسانه‌ها و فراهم آوردن وسایل اولیه (شوینده‌ها و ماسک و... ) در سطح عموم و وسیع از دیگر وظایف دولت برای جلوگیری از هزینه‌های بسیار بالای اجتماعی و شیوع روز افزون این بیماری در جامعه است.