پنس از من خواست که با او سوار هواپیما شوم. من راجع به خطرات طرح پیشنهادی توافقت نامه ابراز نگرانی کردم و گفتم که این برای ترامپ یک نقطه ضعف سیاسی است نه چیزی که قبلاً گراهام و دیگران بیان داشته بودند. در موریس تاون نیوجرسی به زمین نشستیم و ازآنجا با کاروان موتری به‌سوی بید منستر راه افتادیم.
ملاقات کمی پس از ساعت سه بعدازظهر شروع شد. پمپئو گفت هنوز به‌طور کامل با طالبان به توافق نرسیده‌ایم و سپس بیان داشت که بسیاری از موضوعات حل‌شده است. این موضوع در مغایرت با چیزی قرار داشت که روز قبل پمپئو از طریق تلفن به من گفته بود. ترامپ در مورد یکی از شرط‌ها که مسأله تبادل زندانیان میان طالبان و حکومت افغانستان بود پرسید که به لحاظ عددی این ماده کاملاً به نفع طالبان بود نه ما. ترامپ این امر را به‌کلی دوست نداشت. سپس ترامپ در مورد خانه مجلل و باشکوه رئیس‌جمهور غنی در دُبی شکایت نمود و ما می‌دانستیم که هرگز چنین ثروتی از خودش نداشته است. پمپئو اشاره کرد که این موضوع مهم نیست زیرا غنی اکنون رئیس‌جمهور است و کنترل نیروهای مسلح دولت افغانستان را در اختیار دارد. ترامپ پرسید که مصارف آن‌ها را چه کسی پرداخت می‌کند؟ این کاملاً واضح بود. ترامپ انتقاد گونه به سخنان تکراری متیس اشاره کرد که دائم می‌گوید آن سربازان شجاعانه برای کشورشان می جنگند. ترامپ پرسید چه کسی مصارف آن‌ها را پرداخت می‌کند؟ سپس اشاره کرد که تمامی مصارف به شمول تجهیزات آن‌ها سالانه در حدود 6.5 میلیارد دالر آمریکایی می‌شود. ترامپ گفت با این حساب آن‌ها پرخرج‌ترین سربازان جهان هستند. سپس حملات سبز بر آبی مطرح شد که در آنجا سربازان حکومتی افغانستان به نیروهایی آمریکایی حمله می‌کنند. ترامپ افزود ما برای آن‌ها آموزش می‌دهیم که چگونه گلوله را شلیک نمایند، آن‌ها (سبزها) اسلحه را برمی‌دارند و می‌گویند بسیار تشکر و سپس بچه‌های (سربازان) ما را می‌کشند. سپس موضوع انتخابات افغانستان مطرح شد که ترامپ نسبت به آن و مقامات افغانستان احساس ناخوشایندی دارد. ترامپ بر این بود که اگر رئیس‌جمهور غنی شبیه رئیس‌جمهور کرزی نمی‌بود ما کمتر با این دردسرها روبرو می‌شدیم.
گفتگو ادامه پیدا کرد و ترامپ اشاره کرد که یک توافق بد بسیار خطرناک‌تر از آن است که بدون توافق ازآنجا خارج شویم. من هرگز چنین توافقی نخواهم کرد. این حرف او کمی کورسوی امید ایجاد کرد. پیش‌ازاین که حرف‌ها ادامه پیدا کند ترامپ از افشاگری‌ها مخصوصاً گزارش‌های سی ان ان در مورد نشست قبلی شکایت نمود. ترامپ گفت آن‌ها (کارمندان سی ان ان) باید اعدام شوند زیرا آن‌ها تفاله‌های به‌دردنخور هستند. هرچند بعداً معلوم شد که اخبار آن‌ها در مورد گفتگوهای صلح افغانستان چیزی بدی نبوده است. ترامپ گفت وزارت دادگستری/عدلیه باید آن‌ها را دستگیر و زندانی نموده و مجبور سازد که منابع خود را افشا نمایند، آنگاه این افشاگری‌ها متوقف خواهد شد. ترامپ به سیپولون گفت که به بار در این مورد تماس بگیرد، سیپولون گفت این کار را خواهد کرد. ترامپ بیان داشت که من حرف خود را تکرار می‌کنم؛ اگر آن‌ها (طالبان) به ما حمله کردند ما تمام ملت آن‌ها را نابود خواهیم کرد. البته نه با سلاح هسته‌ای. آن‌ها در قبال ما بسیار نفرت دارند. طالبان تمام کشور را می‌خواهند، کشوری که ما در آن حضور نظامی یافته‌ایم. آن‌ها در رده‌های بلند حکومتی افراد خود رادارند (منظورش طرفداران طالبان در درون دولت افغانستان است).
گفتگو ادامه پیدا کرد؛ اما من حس کردم که ترامپ از موضوع اصلی دور می‌شود. برخی مسائلی بود که برای ترامپ آزاردهنده می‌نمود و از همین رو من اشاره نتوانستم. دوباره بحث خروج مطرح شد و ترامپ گفت من می‌خواهم ازآنجا خارج شویم و به انتقاد از حضور نظامی آمریکا در آفریقا پرداخت. دنفورد و اسپر فورا برای او اطمینان دادند که از مدت‌ها قبل حضور نظامی ما در آنجا کاهش‌یافته است. مسأله بار دیگر به نشست 2018 ناتو چرخید چیزی که قبلاً وی تهدید کرده بود که از آن خارج می‌شود اما تا اکنون تحقق‌نیافته بود و این‌که تا چه حدی در اوکراین هزینه کرده‌ایم. وی بار دیگر اولین ملاقات خود با مرکل را یادآوری نمود و این که مرکل پیش از تبریک گویی پیروزی ترامپ، پرسیده بود که درباره اوکراین چه‌کار کنیم. ترامپ در پاسخ گفته بود خودت در مورد اوکراین چه‌کار خواهی کرد؟ او پرسید آیا ما واقعاً می‌خواهیم در پولند پایگاه بسازیم؟ من گفتم در این مورد با طرف پولندی صحبت شده است خودت در چندین گفتگو با رئیس جمهور اوکراین موافقت خود را ابراز کرده ای و مصارف آن را کشور پولند پرداخت می‌کند. در اول سپتامبر او به پولند می‌رفت تا در مراسم یادبود هشتادمین سالگرد تجاوز نازی‌ها بر پولند شرکت نماید اما این‌ها دیدگاه او را تغییر نمی‌داد. او گفت به یاد نمی‌آورد که در این مورد (ساخت پایگاه) با پولند به توافق رسیده باشد. این نشان می‌داد که او نمی‌تواند چیزی را به خاطر بسپارد.
اسپر تلاش نمود تا مسأله را این‌گونه تبیین نماید که سربازان در پولند به‌صورت چرخشی (دورانی) حضور خواهند داشت نه دائمی. ترامپ بار دیگر مسأله تنش دو کوریا را پیش کشید. او به من گفت نباید اجازه دهید که وضعیت بدتر از این شود. او می‌دانست که آن‌ها (دو کوریا) عملاً نقشه جنگی می‌کشند و صرفاً در وضعیت نمایش نیستند. او گفت من می‌خواهم در آنجا صلح برقرار کنم درحالی‌که خودش اذعان داشت که کیم جونگ اون مشکل‌ساز است. جنگ کوریا یک اشتباه بزرگ خواهد بود. من هرگز موافقت نخواهم که چنین کاری شود. او گفت اگر ما به خاطر حضور نظامی خود در آنجا مبلغ پنج میلیارد دالر دریافت نکنیم ازآنجا خارج خواهیم شد. ما در تجارت با کوریای جنوبی در حدود 18 میلیارد دالر ازدست‌داده‌ایم. او پرسید که این تمرینات نظامی چه وقت به پایان خواهد رسید؟ در صورت که بیستم آگوست پایان این تمرینات بود، او گفت در ظرف دو روز تمامش کنید و حتی یک روز دیگر هم تمدید نکنید.
او قبلاً تصمیم گرفته بود که موافقت‌نامه پمپئو-خلیلزاد را تأیید نماید. ترامپ گفت بگذارید آن‌ها به یک توافق بزرگ دست پیدا کنند، این توافق بسیار عالی خواهد بود. هرگاه آن‌ها (طالبان) موافقت‌نامه را نقض کنند من کشور آن‌ها را پارچه‌پارچه (میلیونی) خواهم کرد. من با خود فکر کردم که این نظر ازلحاظ نظامی فکر خوبی نیست؛ اما ترامپ به‌سادگی این‌گونه تحلیل می‌کند. من ارتش را ملامت نمی‌کنم زیرا شما تجهیزات لازم در اختیار آن‌ها نگذاشته‌اید. این حرف ترامپ برای متیس متعجب کننده بود زیرا ترامپ همواره می‌گفت او درست اجراات نموده است. مسأله گرین لند مطرح شد اما فورا بحث آفریقا دوباره پیش کشیده شد. من می‌خواهم فورا از آفریقا و دیگرجاهای که حضور نظامی داریم خارج شویم. من می‌خواهم سربازان را به کشور برگردانم. آن‌ها را از آلمان خارج سازید. من می‌خواهم به آلمان بگویم فورا مصارف آن را پرداخت نمایید. اسپر بار دیگر کوشید برای ترامپ بفهماند که حضور سربازان در آنجا به‌طور چرخشی است و آن‌ها به‌طور دائمی در آنجا مستقر نیستند. من برای این انتخاب‌شده‌ام که از افغانستان و دیگر نبردها خارج شویم. ما در اروپا در حدود 52000 سرباز داریم و اعضای ناتو شیفته ما هستند. فورا مسأله کشمیر به میان آمد و ترامپ گفت می‌خواهم روز دوشنبه به مودی تماس بگیرم. ترامپ گفت ما از قدرت عظیم برخوردار هستیم و این به خاطر تجارت ما است.
ادامه دارد...